nasıl vegan oldunuz

vegan olma motivasyonlarınız neler ? kesinlikle amacım yargılamak değil tabi ki ancak kimi etik nedenlerden kimisi sağlık nedeniyle veganlıkla tanışıyor.

benim hikayem sinema televizyon okurken sürekli belgesel yapma isteğimle ve bu nedenle çok sayıda belgesel izlemem sonucu başladı. bu etkiyi yaratan belgesellerin başında tabi ki earthlings geliyor baya zorlanarak da olsa izledikten sonra benim için çok şeyi değiştirdi earthlings. o güne kadar kendisini hayvan sever olarak tanımlayan ben, kedi-köpek sever olduğumu fark ettim ve bununla ilgili bir şeyler yapmak istedim.

13 yaşında bir çocuk, vegan olmak istediğine dair bir sosyal medya paylaşımı yapıyor ve merak edip Google a ''Vegan nedir?'' sorusunu soruyorum. Öğrendiğimi sanmıştım ama sağlıklı hiçbir bilgiye ulaşamamışım, diyete indirgenmiş beslenme üzerinden bir veganlık tanımı. Yıl 2017(2 senede gerçekten çok mesafe katedildi) ve medyada görünürlüğü olmayan insanlardan hiç duymadığım bir şeydi bu. Ortada bir yanlış olduğunu algılayabiliyorsun ama çözüme gidemiyorsun, bilgiye ulaşamıyorsun. Dedim ki kendime ''İneği bizden başka kimse yemiyor, ben yemezsem yaşayabilir ama büyük balık, küçük balığı yiyor o zaman ben de yiyebilirim nasıl olsa biri yiyor.''-şimdi ki gibi bir görünürlük, yol gösterici olmayınca anca bu kadar:( -ve pesketaryen oldum. Araştırmalara devam ettim, bir önceki saçma düşüncemin yerini mantıklı cevaplarla doldurdum ve vegan oldum.Bize ait olmayan, yaşamak isteyen biri var ve insanlar keyif, zevk adı altında onu sömürmeye, vahşete devam ediyor, akıl alır gibi değil. Birey olarak görmek, her şeyi o kadar çok değiştirdi ki...

Yukarıda belirtilen malûm belgeseli izlediğimin ertesi sabahı, her sabah yediğim peynir ve yumurtayı yiyemeyip yarım bıraktım. O günden sonra bu konuyla alakalı beynimde sanki tahtalar yerine oturuyor gibi olunca aynı gün vegan oldum.

Geçen yıl sakaryada bacakları kesilip işkece edilen yavru köpekten sonra et yemeği bıraktım. İnekte onun gibi bir hayvandı tamamiyle. Biz insanlar ne yaptık köpeğe üzülüp diğer hayvanları yemeye devam ettik. Ben o gün et yemeği kestim. Sorgulamak önemli olan şey. Dayatılanların sorgulanabilecek olması ve insanların sorgulayabilecek kapasitede olması. Eğer ki biri körü körüne bir şeye inananmaktaysa yargıları kırmak zor olabiliyor. Sorgulamak sorgulamak be yine sorgulamak..

Yıllarca yanlış olduğunu bildim içten içe ama kafamı çevirdim, birkaç yıl önce vejeteryan olmuştum ama çok kısa sürmüştü. Benim veganlık hikayem tek akşamda gelişen, hayatımda çok ayrı yeri olan bir akşam.

Herkesin saydığı etik sebepler, çevresel faktörler gibi sebeplerin yanı sıra yaşadığım spiritüel bir deneyim benim kafamı artık çevirememe sebep oldu. O akşam hayatımda artık yeri olmayan şeyler içerisinde alkol, sigara ile vedalaşmamın ardından veganlığa merhaba dedim. “Sanki hep böyleymişsin gibi geliyor bana” demişti bir arkadaşım. Gerçekten de öyleydi. Özüme dönmüştüm, olması gereken doğal hale. Yaşayan bir bedene Güneş’in öptüğü, pırıl pırıl parlayan, ceset ve sömürü içermeyen besinler lazım.

2020 insanların artık uzun uykularından uyandıkları ve onlara yıllarca söylenen yalanlardan arındırıldıkları bir yıl olsun.

Sevgi ve ışıkla kalın.

Vegan olmaya yaklaştığım zamanlardı - ama henüz veganlıktan haberim yoktu- ve sağlıklı yemek üzerine yaptığım araştırmalar ve izlediğim belgeseller ile bu konu üzerine iyice yoğunlaşmıştım.Neredeyse hiç paketli ürün almıyodum ve birsürü sağlıklı sebze yemekleri öğrenmiştim, kitaplar filimler derken yavaş yavaş et ve süt ürünlerinin zararlı oluşunu kabul etmeye başladım.Ve bunun üzerine gitmeye başladım ama bilinçli değilim hani vegan kelimesini henüz bilmiyordum mesela.Sonra Food,inc. belgeselini izledim ve boşluk sanki dolmaya başladı. Veganlık kelimesini de öğrenmem ile hayvan hakları ve çevre için de araştırmaya başladım. Bu önceki araştırmalarımdan çok farklıydı çünkü huzursuzluk ve suçluluk hissi beni kamçılıyordu, neredeyse sabahtan akşama kadar bu konuyla ilgilendim.Et yemeyi bıraktım, bıraktıktan bir hafta kadar sonra da vegan oldum. O günden beri de hiç tereddüt etmeden ve hiç olmadığım kadar huzurlu bir şekilde yolluma devam ediyorum.

Kendimi hep haksızlıklara karşı çıkan, dezavantajlı kişi/kişiler/grupların yanında olmaya özen gösteren biri olarak tanımladım. Geçen yıl askerliğimi tamamlayıp döndüğümde bir süre evde vakit geçirdim. Vakit geçirdiğim süre zarfında internette vakit geçirdim. Birgün internette dolaşırken bir arkadaşımın twitterda bir tweeti beğenmesi ile vegan kelimesi ile tanıştım. Kelimeyi araştırıp ne olduğunu öğrendim ve birkaç gün sürekli olarak veganlığı araştırdım. Kafamda artık sorular oluşmaya veganlığın ne olduğu aslında bir diyet olmadığını, bir felsefesi olduğu gerçeğini gördüm. İşte o zaman hep yarım mücadele ettiğimi,aslında hep insan merkezli düşündüğümü belkide yeryüzündeki en dezavantajlı grubun hayvan dostlarımız olan gerçeği görmezden geldiğimi fark ettim. Bir ineğin, farenin, domuzun, tavuğun kedi ve köpekten hiçbir farkının olmadığı hepsinin de biz insanlar gibi duyguları olduğunu öğrendim. Veganlık kelimesini paylaşan kişiye sorular sormam ve onunda bilgisi dahilinde sorularıma içtenlik ile cevap vermesi takıldığım nokta da sorularımı soracağım başka vegan birisine yönlendirdi ve yönlendirdiği kişi sorularımı yanıtlayarak 10'larca vegan olan bir wp grubuna aldı. Gruba dahil olmamla birlikte veganlığa dair birçok şey öğrendim. Bir süre sonra artık kendime de veganım dedim. Hala o gruptayım ve öğrenmeye devam ediyorum. İyi ki varsınız öfkeli veganlar :)

sözlükteki herkesi deşifre edecek başlık :)

Çoğu kişi ile aynı başlıyor durum, yıllarca bir şekilde yememeye çalıştım. Köfte veya kıymalı yemek yiyordum sadece çünkü tam bir canlı yiyormuşsun gibi gelmiyordu diğer etli yemeklere göre. Ailem sürekli et yedirmeye çalışırdı, annem “et ile rakı tatarın hakkı” der ve ekler “et yemezsen salak olursun, adını unutursun bak” diye sürekli, hayır annem salak olmam :D
Vegan olma sürecine büyük bir araştırmayla başladım önce kullandığım ürünleri araştırdım, değiştirdim, et yememe konusunda net duruşlar sergilemeye başladım. Arkadaşım bebeğim Merve’nin destekleriyle belgeselleri izledim, konuşmaları dinledim, kitaplar okudum. Sonunda vegan yaşıyorum ya da elimden geldiğinden yaşamaya çalışıyorum diyebiliyorum. Bunu da dışarıda yemek zorunda kaldığımda çorbanın içine bir şey ekleyip, sorduğumda söylemezlerse diye ekliyorum.
Hayatımı böyle sürdürmek dileğiyle..

Nasıl olduysa çok iyi oldu dedirten başlık..

Keşke çok daha önce ayikabilseymisim.. Geçen 8 ay boyunca arınmanın ötesinde vicdanen çelişki yaşamamak.. tarifsiz..

Darısı tüm perdeli kalplerin başına..