Bir gecede vegan olmaya karar verdim. Hatta vegan olma kararını veremeden bile kendimi vegan olmuş buldum. Bu yolda çok yeniyim. Şu anki halimle deneyimlediğim şey şu ki, veganlığı seçmek insanın kalbinden bir perdenin kalkması hali. Bir gönül birliği, bir kararlılık. Kalbin, mantığın, fizik bedenin, vicdanın hemfikir olunca anlamını kazanıyor. Emek vermek, empati kurmak, diğerlerini de kendin kadar sevip varlıklarına saygı duymak. Yeryüzünde ve gök yüzündeki hiçbir hayvanın amacı insanlara canları ve "ürünleri" ile hizmet etmek olamaz. Acı çekmeden doğamızı yaşamak hepimizin eşit şekilde hakkı. Her sabah bir kez daha emin olarak uyanıyorum buna.
Yanlışlıkla bir kedinin ölüm videosunu izledim. Kapıda kafası sıkışıyordu ve insanlar yardım etmiyordu. Kendime gelemedim ağla ağla... Sonra videonun altındaki yorumlara baktığımda biri aynen şöyle yazmıştı "siz hayvansever değilsiniz, ineğe kuzuya üzülmüyorsunuz buna üzülüyormuş gibi yapmayın..." ve tınn bende film koptu. teşekkür ederim güzel kadın. Kim olduğunu bilmiyorum ama çok teşekkür ederim. 30 yaşına gelmiş bir kadının gözünü açtın.. Ben ağlarken birinin böyle bana hayvansever değilsin demesi çok zoruma gitmişti o zaman. İyiki gitmiş...
2 yıllık bir okulda ailemden ilk kez uzaklaşmanın verdiği özgürlükle yeni fikirlerle tanışıyor ve kendimi keşfediyordum. Bu süreçte fikirsel olarak anarşizme kaymıştım ve veganlığa karşı ilk hissiyatlarımı Kropotkin'in Anarşist Ahlak kitabında hayvanlarla ilgili değindiri bir kaç şeyden hissetmiştim. Bu süreçte okulumda kendini anarşist olarak tanımlayan bi arkadaşla ilk kez benim evde buluşmuş, çay sigara ortamında kendisinin vegan olduğunu öğrenmiştim ve bu çok ilgimi çekmişti. İlk duyduğumda veganlığı kendimce daha önceleri vejetaryen yani zengin elitist kesimin tutarsız diyeti gibi düşünüp arkadaşa çok yüklenmiştim, o kendisini gayet tutarlı savunmuştu ve benim kafamda soru işaretleri bırakmıştı.
..
O çocuğu 2 ya da belki 3 ay sonra ilçe merkezindeki bi dönercide döner yerken görmüştüm ve çok şaşırmıştım, nedenini ona sorduğumda b12'sinin azaldığını ve et yemesi gerektiğini söylemişti ve bende konunun çok üzerine gidip demek ki sağlıklı bir şey değil geçiştirmiştim...
...
Yıl 2015 ve abimin o sıralar bi ilişkisi başlamıştı. Ve kadın arkadaşının vegan olduğunu söylemişti. Kısa bi süre içinde buluşup tanışmıştık ve bu veganlık meselesiyle daha fazla yüzleşmeme neden olmuştu. O buluşmamızda 3 erkek kardeş o vegan arkadaşa saçma sapan yüklenmiştik ve kendimi birine haksızlık ediyor durumda bulmama üzülmüştüm. İlk kez ciddi bir şekilde veganlığı araştırmıştım ve her anlamda tutarlı bir duruş olduğunu keşfetmiştim. Beynimde herşey tamamdı geriye uygulaması kalmıştı ve duygusal birazda depresif bir dönemdeydim. O dönemlerde bir rüya gördüm, şöyleydi: her yıl gelenek halina gelen kurban bayramı merasimini yine çocukluğumdaki gibi köşeden izliyorum, dedem her kurbandan 2-3 ay önce ineği alıyor ve besliyor sonrada kurbanda o inek kesiliyordu, rüyamda yine böyleydi ama şöyle bir fark vardı, inekle arkadaşmışım ve inek ağlayarak gözlerimin içine bakıyor ve beni kurtarmayacak mısın diyor. Ben de onu böyle bi durumda kurtarmamın imkansız olduğunu söyleyip ağlamaya başlıyorum ve uyandığımda hala ağlıyordum. Artık konu her anlamda kesinleşmişti vegan olacaktım. Bir kaç gün sonra memlekete gittim ve bu 2-3 günlük bir gidişti, dönüşte otobüsteyken meseleler meseleleri açmış ve konu yine veganlığa gelmişti, otobüs karanlığın içinde okuduğum ilçeye doğru ilerlerken, sabah saatlerine doğru bundan sonra hayatımın geri kalanında vegan olacağımı otobüs o ilçeye vardıktan sonra vegan biri olarak oranın otogarına adım adacağıma kendime söz vermiştim.. Şubat 2015.. :))
..
O çocuğu 2 ya da belki 3 ay sonra ilçe merkezindeki bi dönercide döner yerken görmüştüm ve çok şaşırmıştım, nedenini ona sorduğumda b12'sinin azaldığını ve et yemesi gerektiğini söylemişti ve bende konunun çok üzerine gidip demek ki sağlıklı bir şey değil geçiştirmiştim...
...
Yıl 2015 ve abimin o sıralar bi ilişkisi başlamıştı. Ve kadın arkadaşının vegan olduğunu söylemişti. Kısa bi süre içinde buluşup tanışmıştık ve bu veganlık meselesiyle daha fazla yüzleşmeme neden olmuştu. O buluşmamızda 3 erkek kardeş o vegan arkadaşa saçma sapan yüklenmiştik ve kendimi birine haksızlık ediyor durumda bulmama üzülmüştüm. İlk kez ciddi bir şekilde veganlığı araştırmıştım ve her anlamda tutarlı bir duruş olduğunu keşfetmiştim. Beynimde herşey tamamdı geriye uygulaması kalmıştı ve duygusal birazda depresif bir dönemdeydim. O dönemlerde bir rüya gördüm, şöyleydi: her yıl gelenek halina gelen kurban bayramı merasimini yine çocukluğumdaki gibi köşeden izliyorum, dedem her kurbandan 2-3 ay önce ineği alıyor ve besliyor sonrada kurbanda o inek kesiliyordu, rüyamda yine böyleydi ama şöyle bir fark vardı, inekle arkadaşmışım ve inek ağlayarak gözlerimin içine bakıyor ve beni kurtarmayacak mısın diyor. Ben de onu böyle bi durumda kurtarmamın imkansız olduğunu söyleyip ağlamaya başlıyorum ve uyandığımda hala ağlıyordum. Artık konu her anlamda kesinleşmişti vegan olacaktım. Bir kaç gün sonra memlekete gittim ve bu 2-3 günlük bir gidişti, dönüşte otobüsteyken meseleler meseleleri açmış ve konu yine veganlığa gelmişti, otobüs karanlığın içinde okuduğum ilçeye doğru ilerlerken, sabah saatlerine doğru bundan sonra hayatımın geri kalanında vegan olacağımı otobüs o ilçeye vardıktan sonra vegan biri olarak oranın otogarına adım adacağıma kendime söz vermiştim.. Şubat 2015.. :))
Vegan birkaç arkadaşım vardı ve aralıklarla yaklaşık 1.5 senedir veganlık doğru yanlış/yeterli yetersiz tartışmaları yapıyorduk. Bir gün bir tartışma sonunda kafamdan "Her şeye rağmen, neden daha bir insan olmaya çabalamayın ki biri? " dedim. Buradan sonrası freni patlamış kamyon gibi geldi zaten.
bir çiftliğe yaptığım ziyaret sonrasında hayatım değişmeye başladı. aslında vegan olduğumda vegan olduğumu da bilmiyordum. böyle aşağı yukarı 1.5 sene geçti. bu dönemde doğrudan süt ve ürünleri, yumurta ve ceset yemeyi bırakmıştım. bıraktım ama örnek olarak sütlaç ya da benzer şeyler geldiğinde yerdim. evde de genellikle sebze yemekleri pişerdi. bir problem yaşamadım. açıkçası yemeklere de düşkün bir kişi hiç olmadığım için lezzetten öte karnımın doyması bana yetiyordu.
çevremde yolda sokakta devamlı olarak vegan kelimesini görüyordum ama internete girip de ne olduğunu hiç araştırmamıştım. bir sohbet sırasında arkadaşım "haa vegansın yani" dedi. ben de ne olduğunu sordum. sonrasında bambaşka bir dünya ve bana da benzer kimselerin olduğunu görmek mutlu etti.
çevremde yolda sokakta devamlı olarak vegan kelimesini görüyordum ama internete girip de ne olduğunu hiç araştırmamıştım. bir sohbet sırasında arkadaşım "haa vegansın yani" dedi. ben de ne olduğunu sordum. sonrasında bambaşka bir dünya ve bana da benzer kimselerin olduğunu görmek mutlu etti.
veganlığı ilk simpson’ların bir bölümünde lisa ve john lennon’dan duymuştum. o zaman çok küçüktüm ve ailem ne derse doğruydu benim içim. onlar da bana veganlığın saçma olduğunu ve hastalandıklarını vs söylemişlerdi. bunun üzerine tekrar düşünmemiştim.
bir süredir süt ürünleri ve balık yiyen, çocukluğundan beri ise aile zoruyla et yiyen bünyem hayatıma (ve annemlerin evine) kedi girmesi ile hayvanlarla empatisini arttırdı. böceklerde bile kedimin mimiklerini, davranışlarını görür oldum.
netekim bir gün bir kamyonet arkasındaki ineklerin gözlerindeki mutsuzluğu görünce o gün son oldu. bu beş sene kadar falan önceydi. veganlığı ve etik veganlığı bu karar anından çok sonra öğrendim.
bir süredir süt ürünleri ve balık yiyen, çocukluğundan beri ise aile zoruyla et yiyen bünyem hayatıma (ve annemlerin evine) kedi girmesi ile hayvanlarla empatisini arttırdı. böceklerde bile kedimin mimiklerini, davranışlarını görür oldum.
netekim bir gün bir kamyonet arkasındaki ineklerin gözlerindeki mutsuzluğu görünce o gün son oldu. bu beş sene kadar falan önceydi. veganlığı ve etik veganlığı bu karar anından çok sonra öğrendim.
Üniversite döneminde aklıma yerleşmişti, ancak gerekli araştırmayı yapamamıştım. 1 sene sonra tesadüfen vegan bir feminist sayfasına denk geldim ve konunun üzerine eğilmiştim ve yapılan vahşete daha fazla ortak olamam diyip veganlığa adım atmıştım. (Sosyal medyayı her zaman kötülemek doğru değil..)
Kendi kendime düşünerek karar verdiğim yaşam nirvanası. Buzdolabına bakıyordum, vejetaryendim zaten, neden sütü ineklerden çalıyoruz, bu yumurtaları yemesek içinden civcik çıkacak, ne kadar saçma...derken vegan oldum, düşünme sürecimde yediğim vegan olmayan şeyleri de midem almaz oldu. Sonuç olarak 7 aydır aralıksız deniyorum :D yani deneme sürecimle hayat felsefem olması süreci art arda. Siz de düşünerek olmuyorsa araştırma yaparak, meşhur belgeselleri, videoları, filmleri izleyerek ve kitap okuyarak veganlığı ÖĞRENEBİLİR, neden VEGAN OLMANIZ GEREKTİĞİNİ anlayabilirsiniz. şuraya oluşturduğum bir oynatma listesinin linkini bırakıyorum. oynatma listesi link
üç senelik vejetaryenlik dönemimde de ondan öncesinde de asla veganlığa karşı ve veganlık felsefesini saçma bulan biri olmadım. her zaman eninde sonunda vegan olacağımı biliyordum. vejetaryenken, özellikle vejetaryenliğimin son demlerinde, her zaman en küçük konuda bile çok fazla kararsız biri olarak artık neyi seçmem gerektiğine karar vermiştim. bu benden çıkmıştı artık, bir zorunluluktu. kesinlikle bununla ilgili bir belgesel izlemedim, hatta çok az resim gördüm bu vahşet ve sömürü üzerine. ben her şeyin farkına çok fazla detaylı olmasa bile okuduklarımdan sonra, ama özellikle ruhsal olarak vardım. bu yüzden kendimi çok şanslı hissediyorum görsel açıdan ikna edilmeye ihtiyaç duymadığım için. darısı vegan olmayanların başına. :)
Çevremde ne vegan vardı ne de vejeteryan. Et yemeyen dert yer” sloganıyla büyüdüm. Bir kurban bayramında annem bana yardım et deyince ceset parçalarını tutarken düşüncelere daldım. Sonra et yemedim hiç. Bazen kıymalı yemek yapardı annem onları yerdim. Üniversiteye geçince film koptu tabi. Vejeteryansın sen dediler de; anladık ne olduğumuzu:) ardından kitaplar, belgeseller... üç günlük dünyada benim yüzümden zarar görmesin istedim. İyi bir insan olmaya çalışırken daha iyi bir varlık olarak hayatıma devam ediyorum. Sevgiler .
Bana oradan bir falafel uzatır mısınız:)
Bana oradan bir falafel uzatır mısınız:)