Çevremde ne vegan vardı ne de vejeteryan. Et yemeyen dert yer” sloganıyla büyüdüm. Bir kurban bayramında annem bana yardım et deyince ceset parçalarını tutarken düşüncelere daldım. Sonra et yemedim hiç. Bazen kıymalı yemek yapardı annem onları yerdim. Üniversiteye geçince film koptu tabi. Vejeteryansın sen dediler de; anladık ne olduğumuzu:) ardından kitaplar, belgeseller... üç günlük dünyada benim yüzümden zarar görmesin istedim. İyi bir insan olmaya çalışırken daha iyi bir varlık olarak hayatıma devam ediyorum. Sevgiler .
Bana oradan bir falafel uzatır mısınız:)
Bana oradan bir falafel uzatır mısınız:)
