Veganlığa geçiş

bu insanlık için küçük benim için büyük olan bu adımda bana yardımcı olabilecek anı veya önerilere çok ihtiyacım var. bir senedir vejetaryen besleniyorum bunun yanında peynir yoğurt süt gibi gıdaları da çok çok az tükettim ama atmam gereken bu adıma hala hazır hissedemiyorum.

empati yapmanız açısından daha önceden hayatında yumurta bile kırmamış biriyim. (deyimlerimiz bile navegan belki vegan olunca bu tüketimi normalmiş algısı yaratan deyişlerden bile sakınmalıyım) veganlığın öyle ya da böyle mutfağa girmek gerektirdiğinin farkındayım ama olabildiğince pratik yemek tavsiyelerine ihtiyacım var. olayın sağlıksal tarafında değilim. örneğin dün akşam yemeği olarak komagene sabah da pringles yedim. yani hayatımda marketten erzak alışverişi yapmadım desem yeridir. şuan listeme aldığım yemek nohut dürüm bir kere yaptım gayet de güzel ve pratik.

mesela ayakkabı alıcam alamıyorum. güzel ve vegan ayakkabı bulamıyorum. vans giyecek yaşı da çoktan geçtim. hala şekilci ve bencil düşünüyorum. ayağımda navegan ayakkabıyla dükkanlara gidip bu vegan mı diye soracak cesaretim de yok.her gün giydiğim ayakkabılar düşüncelerime ters kendimle çelişiyor kavga ediyorum. bu geçiş bende geçiş sürecine dönüştü ve uzaktıkça psikolojik olarak beni çok yoruyor.

Genelde bu sürecin uzamasının sebebi insanın yüzde yüz vegan olamayacağına olan inancı. Herşeyde olduğu gibi veganlıkta da mükemmele ulaşma hedefi ya da bu hedefin zorluğunun farkında olmak stres yaratabilmekte ve rasyonel adımları atmayı geciktirmekte.

Oysa önemli olan bir yerden başlamak ve zamanla değişimi sindire sindire yaşamak. Vegan popülasyonun yüksek olduğu bir toplumda yaşamadığımızın biliciyle, her zaman herşeyin vegan alternatifine ulaşamayacağımızı bilerek bu yola girmeliyiz. söz konusu imkansızlıklardan kaynaklanan mecburi durumların bizim ahlaki duruşumuzun kıymetini azaltmadığını bilmeliyiz.

çevredeki herkes navegansa biraz gerici bir süreç olabiliyor. anlamayacaklarını ve bildikleri yanlışları doğruymuş gibi karşısındakini "düzeltemek" için kullanacaklarını bildiğim için sessiz kalıyorum.

türk kahvaltısı için olmazsa olmaz kabul edilen peynir ve yumurtasız bir kahvaltı sofrasında misafir ağırladığımda, bu onlara eksik geliyor. sanıyorum bir süre sonra gelmekten vazgeçecekler :)

Aynı çizgide olduğunu bildiğin insanlar TANIMAK hem destek hem de fikir alışverişleri konusunda bir nefes olurdu.

kişisel deneyimim; vegan ev arkadaşlarının ektiği tohumların Filiz vermesi sonucu, altı aylık bilir-bilmez bir etyemezliğin ardından vegan hayata geçiş yaptıktan sonra özellikle beslenme konusunda müthiş bir bilgi kirliliğinin içine düştüm.

proteinler, b12ler, kaloriler, "hayvansal gıda tüketmemenin yaratacağı eksiklikler"i telafi etmeler derken saatlerce video, bilmem kaç satır yazı okumak zorunda kaldım. bilimsel geçinen kaynaklar sıklıkla yanlı ve yanlış bilgiler içerdiğinden ana akım bilime olan inancım yok olma seviyesine geldi.aslında çok değil yedi yıl önceydi, lâkin internetteki tek türkçe kaynak -sanki evrenden bir hediye gibi- tam da vegan olduğum ay yayımlanan, zülal kalkandelen ve can başkent 'in diyaloglarından oluşan veganizm: ahlakı, siyaseti ve mücadelesi isimli kitaptı.

şimdi bir vegan sözlükte yazıyor olmanın mutluluğunu anlatamam. zülal, can ve 20-30 yıl once vegan olan diğer insanların nasıl bir yalnızlıkla boğuştuklarını ise tahmin bile edemiyorum.

Benim veganlığa geçisim ki hala devam ediyor ben ilk hayvansal ürünleri gıda dışı alanlarda kullanmayı bıraktım.devamında et ve ürünleri hayatımdan çıktı.Zaten su ürünlerini hemen hemen hiç tüketmedim küçüklüğümden beri.daha sonra imza vs toplayarak okulumda da vegan menü çıkmasını sağladık ama malesef aşçılar buna dikkat etmiyordu. okul olmadigi zaman çok rahat vegan besleniyorum.

"asla vegan olamam" demişliği vardır her veganın geçmişinde. Belki bir çoğumuz eti bile bırakmanın saçma olacağını düşünüyordu naveganken.

Eti bir anda kesip atıp vejetaryen olmuştum çünkü hayvan aktivisti olmak, onların canlarını korumak için bu kadar yırtınırken bir yandan ölümlerine neden olmak çok ağır geliyordu.

Sen zaten büyük bir adım atmışsın vejetaryen olarak. Öncelikle kendine yüklenmekten vazgeç :) hiçbirimiz bir sabah 0 vegan uyanmadık. Hala çoğumuz geçişteyiz. Veganız diyebilmemizin nedeni bu yola baş koymuş olmamız. Yönümüzü yolumuzu çizmemiz.

Önce gıdaları değiştirmeye basladım. Cok lezzetli vegan uygun fiyatlı ürünler buldum. Ben hazır yemegi ısıtmaya usenen bir insandım ama öyle tatlı yemek sayfalarına denk geldim ki asla yapmam dediğim neleri aldım denedim yaptım.

navegan iken dısarıdan lahmacun söylemeye bile üsenen ben gecen aksam hamurundan iciine kadar her seyiyle vegan lahmacun yaptım. hamur actım inanamazsın. aha da bak burada

Mesele navegan nefsinin oraya düsmemesi. amaaan ugrasamam ya yerim ben yogurdu dediğin an vicdanın henüz seni vegan olmaya ikna etmemis demek. hazır değilsin demek. ama gerçekten psikolojik olarak hazırsan buradan sonrası corap söküğü gibi gelecek. mükemmel vegan diye bir şey yok. kimse kimseye veganlık ogretemez. herkes kendi yolundan sorumlu.

hele ki türkiye gibi ekonominin mahvoldugu navegan bir ülkede vegan yasamak zaten zor. ama biz el ele üstesinden geleceğiz :)

Dr. Near barnard'ın Vegan olma rehberi adlı kitabını okumanızı tavsiye ederim.