Yeni evlendim, eşim de ben de veganız ama ailelerimiz aşırı etçil. Oturduğumuz ev mangal vs yapmaya çok elverişli, bu yüzden et alıp gelelim mangal yapalım gibi söylemler geldiği oldu. Eve et türü şey soknayız deyince de bizimle tartışmaya girenler... evimde ne alıp almayacağıma bir zahmet ben karar vereyim değil mi? Ayrıca ne kadar yakınım olsa da kimseden yemediği yiyeceği benim için eve sokmasını istemem, bu neyin ısrarı!! et al, peynir al yok almam deyince çok katısın. Bunlara çok kızıyorum. Nasıl başa çıkıyorsunuz bunlarla? Ailem eyvallah da, gelmesinler diyesim geliyor :(
insanların vegan olmasının önündeki en büyük engeldir. toplumdan dışlanma korkusu, dalga geçilme korkusu, sürekli insanlara kendini açıklamak zorunda olma korkusu, toplumsal aktivitelerde ne yiyeceğim korkusu, iş yerinde - okulda - ya da her nerdeysen insanların gözünün üzerinde olduğunu hissetme korkusu.... herkesi kendisi gibi görmek isteyen, farklılıklara tahammül edilemeyen toplumlarda adaletli, hak yemeden, herkese saygılı yaşamaya çalışanların ortak kaderi... siz kimseye elleşmeseniz, kendi kendinize yaşamaya çalışsanız bile o insanlar gelir sizi bulur.
Bu ülkede eve tamirci girince, tamircinin eşine abi sizin eve tamirci girmiş, çocuk tamirciye benziyor tarzı şakalar yapılıyor. Çok da sinirlenmemek gerek absurd yorumlara.
o kadar fazla maruz kalıyorum ki istemeden bile kimliğimin bu tarafı sivriliyor diğerleri tarafından. okuldayken arkadaşlarım yapardı. şimdi karantina yüzünden eve döndüm ailem ve akrabalarım başladı. ne anlıyorlar bundan bilmiyorum.
yemek yediğim her an burnumdan geliyor, alay ediliyorum, yaptığım bomboş bir şeymiş gibi hissettirmeye çalışıyorlar.
ama ASLA dinlemiyorlar. anlamaya çalışmıyorlar.
üzülüyorum bencil bir çevrede büyüdüğüm için. ???
yemek yediğim her an burnumdan geliyor, alay ediliyorum, yaptığım bomboş bir şeymiş gibi hissettirmeye çalışıyorlar.
ama ASLA dinlemiyorlar. anlamaya çalışmıyorlar.
üzülüyorum bencil bir çevrede büyüdüğüm için. ???
Proteini nerden alıyorsun ama öyle de yaşanmaz kiiiiiii denip durması, yani bilmiyorum bu bi baskı sayılır mı? Sıkmak sıkıcılık yeni bir baskı türü olabilir mi gibi şeyler düşünüyorum? Sahi proteini nasıl alıyordum ;)))
Çalıştığım dönemde, her yemek saatinde ben konusunu açmadan yemeğimi yememe rağmen ısrarla yemeğimin eleştirilmesidir, şakalar yapılması, kahkahalar atılmasıdır. Almadığım her hayvansal gıda için onu da mı yemiyorsun diye sorulması, yemiyorum diye kestirip attığımda bile soruların ardı arkası kesilmemesidir. Bilmedikleri konular hakkında uzmanmışçasına atıp tutulmasıdır. Bu benim ruh sağlığımı o kadar kötü etkiliyordu ki, yemeğe giderken herkesin bitirmesini bekliyor kimseyle karşılaşmak istemiyordum. Yemek saatinin bitmesine dakikalar kala yemeğe gitmeme sebep olan olaydır.
birçok azınlıkta bulunan grubun yaşadığı sorunu yaşadığımızı düşünüyorum. 7 aydır vegan olduğumdan anlamaya ve baskıyı göğüslemeye çalışıyorum.
Et yiyebilen insanlar vejetaryen beslendiğim dönemde beni anlayışla karşılar "ama peynir filan yiyorsun değil mi?" diye sorup sonra ben olumlu yanıt verdiğimde "ha iyi o zaman aman vegan filan olma onlar çok fena, şöyle sağlıkları bozuluyor, böyle bilmemne oluyor" diye eklerlerdi. Utanarak söylemeliyim ki ben de vejetaryen iken bu düzen insanlarıyla bir olup veganlığı boklardım. Onları olumlarken kendi vegan olamayışımı çeşitli kötü biçimlerde teorize etmeye çalışırdım. Zavallı insanlığım diyebilirim.
Bugüne gelirsem, vejetaryen partnerim kendisine vegan terörü uyguladığımı düşünüyor, yeni yetme solcunun önüne gelen herkese sınıf mücadelesinden bahsetmesi gibi sürekli hayvan haklarından vb bahsettiğim için beni yadırgıyor.
İlk aylarda bildiğimi paylaşayım diye düşünürken şimdilerde sadece sosyal medyadan paylaşımlarda bulunuyorum. Çünkü yüz yüze konuştuğumda ya insanlar benden ya ben insanlardan tiskiniyorum.
Karşınızda örneğin tipik sağcı dinci bir birey varsa zaten konuşmak çoğu zaman kifayetsiz kalıyor. Ancak üzücü olan, hani hayatında bir şekilde hak mücadelesi, sol, lgbti, feminizm vb hakkında fikri olan ya da bir etnik, dinsel azınlığa mensup olup baskı görmüş birey olunca konuşmak benim için üzücü olabiliyor.
Son olay: yakın akrabası 10 ekim patlamasında yaralanmış dersimli bir bireyin bira içtikten sonra "işkembe yemeden kendime gelemiyorum, 1 kilo köfte yemeliyim hang over'a karşı, kelle paça şöyle yenmeli böyle yararlı" gibi konuşması. Bu insanla 3 dakika önce veganlık hakkında konuşmuş olmamız onu bu muhabbetleri yapmaktan alıkoyamadı buna üzülüyorum.
burda birkaç seçeneğim olabiliyor bu muhabbetlerin canımı acıttığını karşıdakine bildirip mesafelenip soğutmak ve soğumak. Ya da bu tarz muhabbetlere katlanmak...
vegan sayısının arttığını sanıyorum ve ilerde vegan-navegan karşı karşıya gelişler daha sertleşeceğini düşünüyorum.
herkese kolaylıklar.
Et yiyebilen insanlar vejetaryen beslendiğim dönemde beni anlayışla karşılar "ama peynir filan yiyorsun değil mi?" diye sorup sonra ben olumlu yanıt verdiğimde "ha iyi o zaman aman vegan filan olma onlar çok fena, şöyle sağlıkları bozuluyor, böyle bilmemne oluyor" diye eklerlerdi. Utanarak söylemeliyim ki ben de vejetaryen iken bu düzen insanlarıyla bir olup veganlığı boklardım. Onları olumlarken kendi vegan olamayışımı çeşitli kötü biçimlerde teorize etmeye çalışırdım. Zavallı insanlığım diyebilirim.
Bugüne gelirsem, vejetaryen partnerim kendisine vegan terörü uyguladığımı düşünüyor, yeni yetme solcunun önüne gelen herkese sınıf mücadelesinden bahsetmesi gibi sürekli hayvan haklarından vb bahsettiğim için beni yadırgıyor.
İlk aylarda bildiğimi paylaşayım diye düşünürken şimdilerde sadece sosyal medyadan paylaşımlarda bulunuyorum. Çünkü yüz yüze konuştuğumda ya insanlar benden ya ben insanlardan tiskiniyorum.
Karşınızda örneğin tipik sağcı dinci bir birey varsa zaten konuşmak çoğu zaman kifayetsiz kalıyor. Ancak üzücü olan, hani hayatında bir şekilde hak mücadelesi, sol, lgbti, feminizm vb hakkında fikri olan ya da bir etnik, dinsel azınlığa mensup olup baskı görmüş birey olunca konuşmak benim için üzücü olabiliyor.
Son olay: yakın akrabası 10 ekim patlamasında yaralanmış dersimli bir bireyin bira içtikten sonra "işkembe yemeden kendime gelemiyorum, 1 kilo köfte yemeliyim hang over'a karşı, kelle paça şöyle yenmeli böyle yararlı" gibi konuşması. Bu insanla 3 dakika önce veganlık hakkında konuşmuş olmamız onu bu muhabbetleri yapmaktan alıkoyamadı buna üzülüyorum.
burda birkaç seçeneğim olabiliyor bu muhabbetlerin canımı acıttığını karşıdakine bildirip mesafelenip soğutmak ve soğumak. Ya da bu tarz muhabbetlere katlanmak...
vegan sayısının arttığını sanıyorum ve ilerde vegan-navegan karşı karşıya gelişler daha sertleşeceğini düşünüyorum.
herkese kolaylıklar.
vegan olduktan sonra insanlara bunu söylediğimde artık adım, yaşım, ne yaşadığım, ne yaptığım, ne düşündüğüm, neden böyle olduğum kimsenin umrunda olmadı. navegan insanlarla aynı masaya oturduğumda hiçbir zaman sıradan muhabbetler edilmedi. hep benim üzerimden konu açıldı ve yemeğimi bitirene kadar etle ilgili sayısız şey konuşuldu. insanlara güzel bir şekilde bıkmadan, usanmadan doğruyu söylememiz gerektiğinin farkındayım ama biliyor musunuz, insan yoruluyor... hem de çok...
Kavurma olsa da yesek
Sucuklu yumurta da mı yok
Etsiz de olmuyo yaaaa
Gibi zihniyetlere maruz kalmaktır..
Sucuklu yumurta da mı yok
Etsiz de olmuyo yaaaa
Gibi zihniyetlere maruz kalmaktır..