cpm_inboxCount

Yazar adı gereklidir!

Göster Şifre gereklidir!

Şifreni mi unuttun?

Yazar adı gereklidir!

E-posta gereklidir!

Göster Parola gereklidir!

15 + 12 =

Şifrenizi mi unuttunuz? Endişelenmeyin! Aşağıdan kayıt olduğunuz e-posta adresinizi girin ve şifrenizi sıfırlayın.

E-posta gereklidir!

Girişe Dön

Kapat
  • veganların maruz kaldığı sosyal baskı

    /
    2
    iyi insanlar mı bana denk gelmiş bilmiyorum ama yaklaşık iki senedir veganlıkla ilgili ailede, arkadaş çevresinde, dışarıda hiç zorbalığa baskıya kötü söze vs. maruz kalmadım. arkadaşlarım her zaman senin yemek yiyebileceğin bir yere gidelim der, hangi mekana gittiysem de garsonlardan ya da aşçılardan rica edip kendime göre bir yemek yaptırabiliyorum, bir yandan vegan beslenme içinde olmaması gerekenleri söylüyorum bir yandan aşçı yemeği şekillendiriyor, insanlar da bilgilenmiş oluyor keyifli oluyor.
    şimdiye kadar hiç kalmadım. alaycı boş yorumlara internette daha çok karşılaşsam da sosyal hayatta sadece merak edilenleri sordular bana veya vegan beslenmenin mümkün olmadığını anlatmaya çalışan kimseler vs. oldu sadece.

    bir de benim nasıl vegan beslenebileceğimi hatta vegan olmadığımı söyleyenler de oldu. vaktim varsa konuya ilişkin güzel sohbetler de yaptım, zaman zaman artniyet demeyelim de şartlanmış kimselerin görüşleri sıkıcı olsa da moduma göre anlattım.

    ülkemizde kimliklerinden ötürü intihara sürüklenen, kapılarına işaret konan hatta dövülen, yakılan insanların da olduğunu düşünecek olursak sosyal baskının neredeyse 0 olduğunu düşünüyorum.
    vegan olduktan sonra insanlara bunu söylediğimde artık adım, yaşım, ne yaşadığım, ne yaptığım, ne düşündüğüm, neden böyle olduğum kimsenin umrunda olmadı. navegan insanlarla aynı masaya oturduğumda hiçbir zaman sıradan muhabbetler edilmedi. hep benim üzerimden konu açıldı ve yemeğimi bitirene kadar etle ilgili sayısız şey konuşuldu. insanlara güzel bir şekilde bıkmadan, usanmadan doğruyu söylememiz gerektiğinin farkındayım ama biliyor musunuz, insan yoruluyor... hem de çok...
    birçok azınlıkta bulunan grubun yaşadığı sorunu yaşadığımızı düşünüyorum. 7 aydır vegan olduğumdan anlamaya ve baskıyı göğüslemeye çalışıyorum.

    Et yiyebilen insanlar vejetaryen beslendiğim dönemde beni anlayışla karşılar "ama peynir filan yiyorsun değil mi?" diye sorup sonra ben olumlu yanıt verdiğimde "ha iyi o zaman aman vegan filan olma onlar çok fena, şöyle sağlıkları bozuluyor, böyle bilmemne oluyor" diye eklerlerdi. Utanarak söylemeliyim ki ben de vejetaryen iken bu düzen insanlarıyla bir olup veganlığı boklardım. Onları olumlarken kendi vegan olamayışımı çeşitli kötü biçimlerde teorize etmeye çalışırdım. Zavallı insanlığım diyebilirim.

    Bugüne gelirsem, vejetaryen partnerim kendisine vegan terörü uyguladığımı düşünüyor, yeni yetme solcunun önüne gelen herkese sınıf mücadelesinden bahsetmesi gibi sürekli hayvan haklarından vb bahsettiğim için beni yadırgıyor.

    İlk aylarda bildiğimi paylaşayım diye düşünürken şimdilerde sadece sosyal medyadan paylaşımlarda bulunuyorum. Çünkü yüz yüze konuştuğumda ya insanlar benden ya ben insanlardan tiskiniyorum.

    Karşınızda örneğin tipik sağcı dinci bir birey varsa zaten konuşmak çoğu zaman kifayetsiz kalıyor. Ancak üzücü olan, hani hayatında bir şekilde hak mücadelesi, sol, lgbti, feminizm vb hakkında fikri olan ya da bir etnik, dinsel azınlığa mensup olup baskı görmüş birey olunca konuşmak benim için üzücü olabiliyor.
    Son olay: yakın akrabası 10 ekim patlamasında yaralanmış dersimli bir bireyin bira içtikten sonra "işkembe yemeden kendime gelemiyorum, 1 kilo köfte yemeliyim hang over'a karşı, kelle paça şöyle yenmeli böyle yararlı" gibi konuşması. Bu insanla 3 dakika önce veganlık hakkında konuşmuş olmamız onu bu muhabbetleri yapmaktan alıkoyamadı buna üzülüyorum.
    burda birkaç seçeneğim olabiliyor bu muhabbetlerin canımı acıttığını karşıdakine bildirip mesafelenip soğutmak ve soğumak. Ya da bu tarz muhabbetlere katlanmak...
    vegan sayısının arttığını sanıyorum ve ilerde vegan-navegan karşı karşıya gelişler daha sertleşeceğini düşünüyorum.
    herkese kolaylıklar.
    Çalıştığım dönemde, her yemek saatinde ben konusunu açmadan yemeğimi yememe rağmen ısrarla yemeğimin eleştirilmesidir, şakalar yapılması, kahkahalar atılmasıdır. Almadığım her hayvansal gıda için onu da mı yemiyorsun diye sorulması, yemiyorum diye kestirip attığımda bile soruların ardı arkası kesilmemesidir. Bilmedikleri konular hakkında uzmanmışçasına atıp tutulmasıdır. Bu benim ruh sağlığımı o kadar kötü etkiliyordu ki, yemeğe giderken herkesin bitirmesini bekliyor kimseyle karşılaşmak istemiyordum. Yemek saatinin bitmesine dakikalar kala yemeğe gitmeme sebep olan olaydır.
    Proteini nerden alıyorsun ama öyle de yaşanmaz kiiiiiii denip durması, yani bilmiyorum bu bi baskı sayılır mı? Sıkmak sıkıcılık yeni bir baskı türü olabilir mi gibi şeyler düşünüyorum? Sahi proteini nasıl alıyordum ;)))
    o kadar fazla maruz kalıyorum ki istemeden bile kimliğimin bu tarafı sivriliyor diğerleri tarafından. okuldayken arkadaşlarım yapardı. şimdi karantina yüzünden eve döndüm ailem ve akrabalarım başladı. ne anlıyorlar bundan bilmiyorum.

    yemek yediğim her an burnumdan geliyor, alay ediliyorum, yaptığım bomboş bir şeymiş gibi hissettirmeye çalışıyorlar.

    ama ASLA dinlemiyorlar. anlamaya çalışmıyorlar.
    üzülüyorum bencil bir çevrede büyüdüğüm için. 😔😔😔
    vegansozlukcom vegansozlukcom vegansozluk