birçok azınlıkta bulunan grubun yaşadığı sorunu yaşadığımızı düşünüyorum. 7 aydır vegan olduğumdan anlamaya ve baskıyı göğüslemeye çalışıyorum.
Et yiyebilen insanlar vejetaryen beslendiğim dönemde beni anlayışla karşılar "ama peynir filan yiyorsun değil mi?" diye sorup sonra ben olumlu yanıt verdiğimde "ha iyi o zaman aman vegan filan olma onlar çok fena, şöyle sağlıkları bozuluyor, böyle bilmemne oluyor" diye eklerlerdi. Utanarak söylemeliyim ki ben de vejetaryen iken bu düzen insanlarıyla bir olup veganlığı boklardım. Onları olumlarken kendi vegan olamayışımı çeşitli kötü biçimlerde teorize etmeye çalışırdım. Zavallı insanlığım diyebilirim.
Bugüne gelirsem, vejetaryen partnerim kendisine vegan terörü uyguladığımı düşünüyor, yeni yetme solcunun önüne gelen herkese sınıf mücadelesinden bahsetmesi gibi sürekli hayvan haklarından vb bahsettiğim için beni yadırgıyor.
İlk aylarda bildiğimi paylaşayım diye düşünürken şimdilerde sadece sosyal medyadan paylaşımlarda bulunuyorum. Çünkü yüz yüze konuştuğumda ya insanlar benden ya ben insanlardan tiskiniyorum.
Karşınızda örneğin tipik sağcı dinci bir birey varsa zaten konuşmak çoğu zaman kifayetsiz kalıyor. Ancak üzücü olan, hani hayatında bir şekilde hak mücadelesi, sol, lgbti, feminizm vb hakkında fikri olan ya da bir etnik, dinsel azınlığa mensup olup baskı görmüş birey olunca konuşmak benim için üzücü olabiliyor.
Son olay: yakın akrabası 10 ekim patlamasında yaralanmış dersimli bir bireyin bira içtikten sonra "işkembe yemeden kendime gelemiyorum, 1 kilo köfte yemeliyim hang over'a karşı, kelle paça şöyle yenmeli böyle yararlı" gibi konuşması. Bu insanla 3 dakika önce veganlık hakkında konuşmuş olmamız onu bu muhabbetleri yapmaktan alıkoyamadı buna üzülüyorum.
burda birkaç seçeneğim olabiliyor bu muhabbetlerin canımı acıttığını karşıdakine bildirip mesafelenip soğutmak ve soğumak. Ya da bu tarz muhabbetlere katlanmak...
vegan sayısının arttığını sanıyorum ve ilerde vegan-navegan karşı karşıya gelişler daha sertleşeceğini düşünüyorum.
herkese kolaylıklar.
Et yiyebilen insanlar vejetaryen beslendiğim dönemde beni anlayışla karşılar "ama peynir filan yiyorsun değil mi?" diye sorup sonra ben olumlu yanıt verdiğimde "ha iyi o zaman aman vegan filan olma onlar çok fena, şöyle sağlıkları bozuluyor, böyle bilmemne oluyor" diye eklerlerdi. Utanarak söylemeliyim ki ben de vejetaryen iken bu düzen insanlarıyla bir olup veganlığı boklardım. Onları olumlarken kendi vegan olamayışımı çeşitli kötü biçimlerde teorize etmeye çalışırdım. Zavallı insanlığım diyebilirim.
Bugüne gelirsem, vejetaryen partnerim kendisine vegan terörü uyguladığımı düşünüyor, yeni yetme solcunun önüne gelen herkese sınıf mücadelesinden bahsetmesi gibi sürekli hayvan haklarından vb bahsettiğim için beni yadırgıyor.
İlk aylarda bildiğimi paylaşayım diye düşünürken şimdilerde sadece sosyal medyadan paylaşımlarda bulunuyorum. Çünkü yüz yüze konuştuğumda ya insanlar benden ya ben insanlardan tiskiniyorum.
Karşınızda örneğin tipik sağcı dinci bir birey varsa zaten konuşmak çoğu zaman kifayetsiz kalıyor. Ancak üzücü olan, hani hayatında bir şekilde hak mücadelesi, sol, lgbti, feminizm vb hakkında fikri olan ya da bir etnik, dinsel azınlığa mensup olup baskı görmüş birey olunca konuşmak benim için üzücü olabiliyor.
Son olay: yakın akrabası 10 ekim patlamasında yaralanmış dersimli bir bireyin bira içtikten sonra "işkembe yemeden kendime gelemiyorum, 1 kilo köfte yemeliyim hang over'a karşı, kelle paça şöyle yenmeli böyle yararlı" gibi konuşması. Bu insanla 3 dakika önce veganlık hakkında konuşmuş olmamız onu bu muhabbetleri yapmaktan alıkoyamadı buna üzülüyorum.
burda birkaç seçeneğim olabiliyor bu muhabbetlerin canımı acıttığını karşıdakine bildirip mesafelenip soğutmak ve soğumak. Ya da bu tarz muhabbetlere katlanmak...
vegan sayısının arttığını sanıyorum ve ilerde vegan-navegan karşı karşıya gelişler daha sertleşeceğini düşünüyorum.
herkese kolaylıklar.
