veganların maruz kaldığı sosyal baskı

şimdiye kadar hiç kalmadım. alaycı boş yorumlara internette daha çok karşılaşsam da sosyal hayatta sadece merak edilenleri sordular bana veya vegan beslenmenin mümkün olmadığını anlatmaya çalışan kimseler vs. oldu sadece.

bir de benim nasıl vegan beslenebileceğimi hatta vegan olmadığımı söyleyenler de oldu. vaktim varsa konuya ilişkin güzel sohbetler de yaptım, zaman zaman artniyet demeyelim de şartlanmış kimselerin görüşleri sıkıcı olsa da moduma göre anlattım.

ülkemizde kimliklerinden ötürü intihara sürüklenen, kapılarına işaret konan hatta dövülen, yakılan insanların da olduğunu düşünecek olursak sosyal baskının neredeyse 0 olduğunu düşünüyorum.

iyi insanlar mı bana denk gelmiş bilmiyorum ama yaklaşık iki senedir veganlıkla ilgili ailede, arkadaş çevresinde, dışarıda hiç zorbalığa baskıya kötü söze vs. maruz kalmadım. arkadaşlarım her zaman senin yemek yiyebileceğin bir yere gidelim der, hangi mekana gittiysem de garsonlardan ya da aşçılardan rica edip kendime göre bir yemek yaptırabiliyorum, bir yandan vegan beslenme içinde olmaması gerekenleri söylüyorum bir yandan aşçı yemeği şekillendiriyor, insanlar da bilgilenmiş oluyor keyifli oluyor.

Yemek sofrasında insanların sorularını en iyi şekilde cevaplamalıyım diye çabalarken yemek yiyemek ya da herkes yiyipte kalktıktan sonra sofra toplanma aşamasındayken yiyebilmek...

toplumun üzerine biçtiği ve beklediği yolun biraz dışında yürü, baskı başlıyor. evet vegan olan bireyler zaten toplumun "standart"larının dışında bir çok duruşu ve düşünceyi zaten benimsemiş oluyor zira bahsettiğim sadece bu değil, baskı mahallede başlıyor, tüm toplumu sarıyor, her konuda.

Genelde hasta olduğunda ''hiçbir şey yemiyor ki iyi olsun'' klişeleriyle aile arasında kendini gösteren, eş dost ortamlarında asla karşılaşmadığım durum.

(bkz:"Madem vegansın o zaman neden fazla kiloların var?")

Alay geçme, saçma sorularla çürütme çabaları, zorla hayvan parçaları yedirme şakaları ve buna benzer durumlarda; duvara çarpma etkisi yaratmak gerekir. "Uğruna savaş verdiğimiz canlıların; acısı ve ölümü ile dalga geçtiğinizin farkında mısınız?", "Herşeyden önce yaptığınız saygısızlık" gibi...

vegan olduğunuz biliniyorsa eğer her şeye sizden önce atlayıp sizin yerinize karar veriyorlar
-X kişisi vegan ya şundan yesin o, sever bunu o di mi canım seversin sen
vicdan masturbasyonu çabası
-benim de kedim var ya, zaten çok az et yiyorum, yumurta falan da sevmem kokuyor, sen abartıyosun ya ehehe
durumun sadece yemekten ibaret olduğunu sananlar
-koklsana ya bayıldım, bak harika kokuyor(burnuma navegan kozmetik ürünü sokmuştur)




,

iş yerinde naveganların hayvan bedeni yediklerini, nasıl yediklerini bagırarak özellikle benim duymamı istercesine anlatması.Vegan olduktan sonra ilk aylar sürekli ofis ortamında dalga geçilmesi.Siz sunu da yiyemiyorsunuz değil mi? sanki bi hastalıgımız varmış da yiyemiyormusuz gibi konuşup aslında kendi yaptıklarının yanlış olmadıgını kendi kendilerine tekrar hatılatmaları ,bizim üzerimizden vicdan rahatlatma girişimleri.

Ve bazı insanların özellikle bizim yanımızda hayvanları ne kadar sevdiğini ne kadar üzüldüğünü anlatması .Balık tutan insanlara kızması ,sonra o zaman satın alıp yeme tabağındaki de aynı acıyı çekti dediğimizde agresifleşip yemek zorunda olduklarını ve bunun tamamını bizim onayımızı almak için yaptıklarını, onaylamadıgımız zaman daha da agresifleşmeleri...

az önce sağolsun birisi bana nasıl yoğurt yedireceğini bulduğunu söyledi, bir anne'den (insan) süt rica edip yoğurt yaptıralım sana dedi (baya kahkahalı bir bölümdü bu kısım), ben de direkt sütün zaten bir anneden geldiğini söyledim, bilmiyorum ne kadarı karşı tarafa geçti ama her gün bu tür çabalarla karşılaşıyoruz. çünkü biz yoğurt yersek, onlar rahatlayacak, gösterdikleri çabanın bizimle hiç bir ilgisiz yok bunu unutmamak lazım..