veganlıktan vazgeçmek

vegan beslenmeyi tercih etmek ile veganizmi benimsemenin çok ayrı şeyler olduğunu gösteren durum. bir karar verdiğimizde zannettiğimizden farklı motivasyonlarla bunu yapıyor olabiliriz. bu motivasyonlar bir gün bittiğinde ise sandığımız sebep hala ortada olduğu halde kararlılığımızı yitirebiliyoruz. örneğin; hayvanların yaşam hakkını savunduğu için vegan olduğunu düşünen bireyin içsel motivasyonu sağlıklı ve fit olmak ise, bu olduğunda ya da artık fit olmak onun için o kadar önemli olmadığında kararı zayıflar. oysa hayvanların yaşam hakları ile ilgili değişen hiçbir durum olmamıştır.

artık daha çok vegan beslenme seçeneği oluştuğundan ve her türlü giyim, sağlık vb. ürünlerde de seçenekler arttığından vegan sürdürülebilirlik artmıştır. o yüzden vazgeçen birey çok ciddi sağlık problemi yaşamıyorsa veganlıktan vazgeçmemelidir.

Felsefesi kavranılmadan girişilen iş..

kimi insanın gerçekten acele etmemesi gerektiğini gösteren durumdur aslında. tabi veganlık ile nasıl tanıştığı da önemli insanın bu noktada ama çevresel faktörlerden oluşan motivasyonla vegan olan insanlarda (rol model vb etkiler), kişinin araştırmalar yapıp, veganlığın ahlaki motivasyonları hakkında bir bilinçlenme söz konusu olmadığında, dışarıdan gelen veganların maruz kaldığı sosyal baskıya direnç gösterme eşiğinin düşük olacağı bir gerçektir.

vicdani eleştiriye katılırım. ama veganlık beslenme şekli olarak da sürdürülebilirdir. doğru ve dengeli beslenmeyi öğrenmeli önce. kendini eğiteceksin.
protein kaynaklarını öğrenip yiyeceksin, sadece salatayla olmaz. b12 takviyesi alacaksın, önemlidir.
bol su içeceksin.
karbonhidratla beraber yağ da alacaksın ki uzun süre tok tutsun. açlık hissini tetikleyen glisemik endeksi yüksek gıdalardan uzak duracaksın.
ceviz şart...
en önemlisi de vücudunun değişim geçireceğini bilecek ve ilk 6 ay sabırlı olacaksın. sonra her şey çok güzel, ferah ve hafif olacak. değme keyfine!

ben veganlıkla ilgili ilk ciddiyetli araştırmalarımı ablam vegan olma kararı alınca onu desteklemek adına yaptım. nasıl beslensin, sağlığını nasıl korusun diye yalnızca beslenme temelli bir noktadan yola çıktım araştırırken ama veganlığın etik yönüyle de yüzleştirdi bu durum beni. sonuç olarak ben vegan oldum ama ablam vazgeçti. yine aynı dönemde iş arkadaşımın şahsen tanımadığım kız arkadaşı yetersiz beslenme nedeniyle ayak kemiğinin çatladığı gerekçesiyle vegan olmaktan vazgeçti. ve yine aynı dönemde peşpeşe yıllardır vejetaryen olan iki farklı tanıdığım sağlıklarını gerekçe göstererek et yemeye başladı. bahsi geçen araştırma birileri tarafından mı yaptırılmış ve taraflı mı yorumlanmıştır bilemiyorum ama benim daracık çevremde gerçekleşti bunlar. ve bahsettiğim insanların hiçbiri salt kendi sağlıklarını düşünerek bir diyet uygularcasına vegan olan olan kişiler değillerdi. belli ki vegan kalacak ya da olacak kadar içselleştirememişler ama hepsinin de hayvan hakları ilgili dertleri vardı. bi yere bağlayabileceğimden ya da bir tespitim olduğundan da yazmadım bunları ama neler olup bitiyor daha çok açıdan değerlendirmek gerekiyor sanki. nasıl oluyor da çektikleri vicdan azabına rağmen vazgeçiyor bu insanlar?

veganlık yekten yaşam tarzımdır ancak talas savaşından sonra tekrar hayvanları ve onlardan elde edilen ürünleri tüketmeye dönebilirim.

ey veganlık, veganlık hü:

"İlminde gark olalı uş ben beni bilmezem,

Dil ile söyleyüben vasfına eremezem.

Sıfatın gelmez dile, kandalığın kim bile?

Sun'un saymak dil ile, ben hiç kadir olmazam."

sagliksal ya da cevresel nedenlerden dolayi vegan olanlar icin sasirmayacagim durumdur. etik sebeplerden dolayi vegan olmus birisi veganliktan vazgectiginde ayni zamanda degerlerinden, vicdanindan ve kisacasi kendinden vazgecmistir.

bkz: tatlı su veganlığı: "sağlığım bozuluyor, daha sık başım ağrıyor, gözüm de seğirmeye başladı" gibi açıklamalarla veganlığı bırakan kişi ya da kişiler.

yarım sene kadar önce eski bir vegan veganlığını bırakma sebebi olarak şu argümanları sunmuştu; hiçbir zaman yüzde yüz vegan olunamazmış şehir hayatında yaşadığımız için. yediğimiz meyve, sebzelerin gübresinde bile hayvan kanı varmış. tam olarak vegan olamayacaksa hiç vegan olmazmış. bu yüzden veganlığı bırakmış, vejetaryenliği da boşvermiş ve et yemeye de başlamış.

tam olarak vegan olamamaya katılıyor olsam da ya hep ya hiç mantığı bana uymuyor. mükemmel olmaya gerek yok, zaten olmak da zor. olabileceğimiz en iyi halimize yakın olup hayatımızı da güzel geçirmek gerek bana göre.