cpm_inboxCount

Yazar adı gereklidir!

Göster Şifre gereklidir!

Şifreni mi unuttun?

Yazar adı gereklidir!

E-posta gereklidir!

Göster Parola gereklidir!

17 + 3 =

Şifrenizi mi unuttunuz? Endişelenmeyin! Aşağıdan kayıt olduğunuz e-posta adresinizi girin ve şifrenizi sıfırlayın.

E-posta gereklidir!

Girişe Dön

Kapat
  • Vegan olmak gerçekten yeterli mi

    Üç yıldır veganım bunda önce bir buçuk yıldır vejdim. Hayvanları incitmemek, onları korumak için onları yemeyi bırakmıştım. Satın almıyor sahipleniyordum ve sokaktakilere de bakıyorudum/um. Ta ki kendime bile bakamayacak bir durumdayken sokakta çok kötü durumda bir can bulana kadar. Bu canla şu an aynı evi paylaşıyoruz ama onu hayata döndürmek ve güvenli şekilde yaşatmak hiç kolay değildi. Onu yaşatmak için üniversite hazırlık yılımı feda etmiş ve sınava hazırlanmayıp mezuna kalmıştım. Bunları anlatma nedenim ise şu ki ben bugün boğazında kocaman bir delik olan yaralı bir kedi gördüm. Bu sefer maddi olarak çok da olmasa imkanım olsa bile ben kediyi veterinere götürmedim ve sadece yarasına merhem sürdüm biraz da mama verdim. Veterinere götürmeyi, iyileştirmeyi çok istedim ama bir o kadar da korktum. Çünkü ilk defa bir hayvanı kurtarırken çok önemli bir şeyi feda etmiştim ve bu sefer kariyer basamaklarımı etkileyen bir yeri engeller diye onunla ilgilenmedim. Ama ben kendime vegan diyorum hem de sağlığım umrumda değil hayvanlar için veganım diyorum. Yaralı kediyi evime almam imkansız ayrıca veteriner masraflarını karşılamam da beni gelecekte geri dönülemez sıkıntılara sokar. Ama ben veganım ve hep hayvanlara iyi davranılmasından bahsederim. Çok suçlu hissediyorum ve böyle hissetmeyi de hakediyorum. O canla ilgilenmemiş olmam sadece benim suçum değil bunu da biliyorum. Sokakta o kedi gözünün önünde dururken hayvansever olduğundan bahseden insan varken sadece benim o kedinin yarasına belki de hiç işe yaramayacak o merhemi sürmem mesela... İçimde çok kötü bir his var. Yarın o kediyi bir daha görür müyüm bilmiyorum ama çok kötü hissediyorum. Görsem de ne yapabileceğimi bilmiyorum. Bunu yazma gereğini niye duyuyorum hiçbir fikrin yok ama sadece yazmak istedim. Buraya kadar okuduysan çok teşekkür ederim.

    başlık, "vegan olmak yeterli mi, yoksa daha fazlası yapılabilir mi?" kıvamında olduğundan şunu belirtmek isterim, evet vegan olmak yetiyor. çünkü vegan olduğunuzda, bulunduğunuz her sohbet ortamında konu veganlığa geliyor muhakkak ve belki de veganlığı ilk defa duyan ya da ilk defa vegan birisiyle karşılaşan insanların hayatına bu kavramı, yaşam şeklini sokuyorsunuz. hepimiz böyle böyle tanıştık veganlıkla, bir yerde karşımıza çıktı ve o büyüyerek bizde yer etti.


    kedi konusunda ise böyle durumlarda sağlık problemi olan canlı ile karşılaştığımda maddi durumun pek olmadığı zamanlarda, sosyal medyadan yardım istenebilir, özellike bu tarz destekleri sağlayan sayfalar var. ben etrafımda böyle iyileştirmeler yapan arkadaşlarım olduğu için onlarla görüşüyorum telefonda, onlar da kendi çevrelerindekilerle görüşüyor derken, birden 20-50-100 diye diye masraflar karşılanıyor. eğer birilerinden istemek kötü hissettiriyorsa (ki benim için durum böyleydi) kedinin geleceği için endişe edip kötü hissedeceğime, kendi egomu zedeleyip kötü hissetmek daha göze alınabilir bir opsiyon oluyordu benim için.

    Benim hayatımın ve etrafımdaki insanların kalitesizliğinden mi yoksa tamamen karakterimle ilgili bir şey mi bilmiyorum ama ben ne zaman veganlık hakkında konuşsam ya da konuşturulsam karşıdaki kişi/kişilere hiçbir etki yapmıyor. gerçekten bu durum o kadar baydı ki beni, artık insanların çok değişik bir kişilik yarattıklarını bile düşünmeye başladım. herkes aşırı keyifçi ve benmerkezli yaklaşıyor her şeye. bu yüzden benim veganlığım sadece benimle sınırlı kalıyor sanırım.


    kediyi maalesef göremedim, bu sefer görsem yardım edecektim ama ilk gördüğümde neden aptallaştım hiçbir fikrim yok. bir sürü çözüm var, sizin saydıklarınızla da beraber ve bunların nerdeyse hepsini yaşadığım tecrübelerden de biliyorum aslında. ben de galiba etrafımdaki insanlara dönüşmeye başlamışım.

    sizi bir noktaya kadar anladığımı düşünüyorum


    . çünkü ben de zaman zaman benzer hislere ve düşüncelere kapılıyorum.

    her yaşam çok kıymetli. bunda hemfikiriz. veganlık, hiçbir yaşama zarar vermemek prensibi üzerinden düşünülebilir. fakat bir yandan da her yaşama yarar sağlayamaz veya yardım edemeyiz. deneyebiliriz ama denerken çok yıpranabiliriz diye düşünüyorum.

    modern yaşamda bir hayvanın ihtiyaçlarının karşılanmasını para harcayarak sağlayabiliriz ve belki de birçoğumuz bırakın her hayvanı birkaç hayvanın bile ihtiyaçlarını karşılayamayacak ekonomik duruma sahip olabilir. burada ihtiyaç derken besin, tedavi gibi her şey düşünülebilir.

    özellikte sokakta yaşayan çok fazla hasta, yaralı kedi/köpek var.

    sokak hayvanlarını düzenli olarAK BESLEMEK (Kİ BENCE TÜM İNSANLARIN SORUMLULUĞU OLMALI) bile bir maddi kaynak gerektirirken olası tedavi masrafları çok yüksek rakamlara çıkabiliyor.


    'un da yukarıda dediği gibi bireysel çabalarımızdan çok, hayvanlara destek anlamında örgütlenmiş gruplarla iletişime geçilebilir belki. onlara bağışta bulunabiliriz.

    kendimi veya sizleri rahatlatmak için rasyonalize ediyor olabilirim ama bence herkese yardımcı olamayız.

    bunu bilmek biraz rahatlatıcı olabiliyor.

    ayrıca bunu kabul etmek, tümden vazgeçmek de değildir. sonuçta veganız ve birtakım içselleştirmelere sahibiz.


    vegansozlukcom vegansozlukcom vegansozluk