Benim hayatımın ve etrafımdaki insanların kalitesizliğinden mi yoksa tamamen karakterimle ilgili bir şey mi bilmiyorum ama ben ne zaman veganlık hakkında konuşsam ya da konuşturulsam karşıdaki kişi/kişilere hiçbir etki yapmıyor. gerçekten bu durum o kadar baydı ki beni, artık insanların çok değişik bir kişilik yarattıklarını bile düşünmeye başladım. herkes aşırı keyifçi ve benmerkezli yaklaşıyor her şeye. bu yüzden benim veganlığım sadece benimle sınırlı kalıyor sanırım.
kediyi maalesef göremedim, bu sefer görsem yardım edecektim ama ilk gördüğümde neden aptallaştım hiçbir fikrim yok. bir sürü çözüm var, sizin saydıklarınızla da beraber ve bunların nerdeyse hepsini yaşadığım tecrübelerden de biliyorum aslında. ben de galiba etrafımdaki insanlara dönüşmeye başlamışım.
