Üç yıldır veganım bunda önce bir buçuk yıldır vejdim. Hayvanları incitmemek, onları korumak için onları yemeyi bırakmıştım. Satın almıyor sahipleniyordum ve sokaktakilere de bakıyorudum/um. Ta ki kendime bile bakamayacak bir durumdayken sokakta çok kötü durumda bir can bulana kadar. Bu canla şu an aynı evi paylaşıyoruz ama onu hayata döndürmek ve güvenli şekilde yaşatmak hiç kolay değildi. Onu yaşatmak için üniversite hazırlık yılımı feda etmiş ve sınava hazırlanmayıp mezuna kalmıştım. Bunları anlatma nedenim ise şu ki ben bugün boğazında kocaman bir delik olan yaralı bir kedi gördüm. Bu sefer maddi olarak çok da olmasa imkanım olsa bile ben kediyi veterinere götürmedim ve sadece yarasına merhem sürdüm biraz da mama verdim. Veterinere götürmeyi, iyileştirmeyi çok istedim ama bir o kadar da korktum. Çünkü ilk defa bir hayvanı kurtarırken çok önemli bir şeyi feda etmiştim ve bu sefer kariyer basamaklarımı etkileyen bir yeri engeller diye onunla ilgilenmedim. Ama ben kendime vegan diyorum hem de sağlığım umrumda değil hayvanlar için veganım diyorum. Yaralı kediyi evime almam imkansız ayrıca veteriner masraflarını karşılamam da beni gelecekte geri dönülemez sıkıntılara sokar. Ama ben veganım ve hep hayvanlara iyi davranılmasından bahsederim. Çok suçlu hissediyorum ve böyle hissetmeyi de hakediyorum. O canla ilgilenmemiş olmam sadece benim suçum değil bunu da biliyorum. Sokakta o kedi gözünün önünde dururken hayvansever olduğundan bahseden insan varken sadece benim o kedinin yarasına belki de hiç işe yaramayacak o merhemi sürmem mesela... İçimde çok kötü bir his var. Yarın o kediyi bir daha görür müyüm bilmiyorum ama çok kötü hissediyorum. Görsem de ne yapabileceğimi bilmiyorum. Bunu yazma gereğini niye duyuyorum hiçbir fikrin yok ama sadece yazmak istedim. Buraya kadar okuduysan çok teşekkür ederim.
