Kur’an ve Hayvanlarla Beslenme

Lütfen elinizdeki diyanet mealini bırakın ve kur'an'ın ne anlatmaya çalıştığına bakın Eshatolojik

Teşekkür ederim

Dediğim gibi kur'an hayvanları bir nimet olarak görür burada özellikle onlar-dan yeyin yedirin denilmiştir çünkü yani hayvanın sütünden beslenmek veya onları herhangi bir işte kullanmak "ekmek teknesi" denilen şeyi duymuşsundur ekmek teknesin-den yersin onu yemezsin

Hac 22/34 çok kötü çevrilmiş ne kurban ne de kesmek ifadesi var sadece hayvanların rızık olması var ki zaten her şey bir rızık

Çok karışık yazmışsınız lütfen ayetleri daha sıralı yazın ki bakabilelim diyanet çevirisinden bakacak olursak hayvan yemekten daha kötü şeylere kapî aralanıyor

Bu dedikleriniz tam bir yalan kur'an ve hadis bir çok noktada çelişmektedir yani aslında kur'an ve hadis beraber olursa inanç diye bir şey kalmaz hadisler kendi içinde de çelişmektedir yani o zaman hadis inancıda olamaz kur'an ve hadis aynı kaynkatan gelmemiştir kur'an peygamber zamanında yazılırken ve ezberlenirken hadisler peygamber ile alakasız ya da peygamberi sadece 2-3 ay görülen kişilerden rivayet edilerek gelmiş ve ilk kitap oluşu peygamberin ölümünden 200 yıl sonra bir yahudi tarafından yazılmıştır günümüzdeki sahih hadis kitapları denilen kütüb-ü sitte ise alakasız bir adam tarafından yazılmıştır

Hadislerin bazı bilimle kur'an'la ve kendi içinde çelişkileri

1. Çelişik Hadis: “Kan aldırmak, yapanın da yaptıranın da orucunu bozar.”

Tirmizi Oruç 60; Ebu Davud Oruç 28; Buhari Oruç 32

2. Çelişik Hadis: “Peygamberimiz oruçlu iken kan aldırmışlardır.”

1. Çelişik Hadis: “Kim size Peygamberimiz’in ayakta küçük tuvaletini yaptığını söylerse inanmayın.”

Süneni Nesai 1-2/25

2. Çelişik Hadis: “Peygamberimiz bir kavmin süprüntüsüne varıp ayakta küçük tuvaletini yaptı.”

Buhari 1/167

1. Çelişik Hadis: “Peygamber oruçlu iken hanımlarını öptü.”

İbn-i Kuteybe, Hadis Müdafaası

2. Çelişik Hadis: “Oruçluyken hanımını öpenin durumu sorulduğunda Peygamber ‘Orucu bozulmuştur’ dedi.”

Hadis: “Peygamber’e, Allah’ın yerleri ve göğü yaratmadan önce nerede olduğu soruldu, Peygamber “Bir bulut içerisinde idi; üstü hava, altı hava idi’ dedi.”

Hanbel 4/11

Hadis: “Yeryüzü balığın sırtındadır. Cennete girecekler ilk olarak bu balığın ciğerinden yiyecektir.”

Buhari 3/51

Hadis: “Dünya balığın üzerindedir. Balık başını sallayınca Dünya’da depremler olur.”İbn-i Kesir Tefsiri, 2/29 68/1’in açıklamaları

Hadis: “Eğer erkeğin tepesinden tırnağına kadar cerahat aksa, kadın da bunları ağzı ile temizlese, yine de erkeğin hakkını ödemiş olmaz.”

İbn-i Hacer el Heytemi 2/121

Kuran: De ki “Allah’ın kulları için çıkardığı süsü ve temiz rızıkları kim haram etti?” De ki: “Bunlar dünya hayatında iman edenler içindir, kıyamet gününde ise yalnızca onlarındır.” Bilen bir topluluk için ayetleri böyle detaylı anlatırız.

7-Araf Suresi 32

Hadis: “Altın ve ipek ümmetimin kadınlarına helal, erkeklerine ise haramdır.”

Müslim 2/16

Kuran: Ben sizden erkek olsun, kadın olsun hiçbir çalışanın ürettiğini boşa çıkarmayacağım. Hepiniz birbirinizdensiniz.

3-Ali İmran Suresi 195

Hadis: “Kadınlar arasında iyi kadın, yüz tane karga arasında alaca bir karga gibidir.”

Buhari 9/1391

Kuran: Dinde zorlama yoktur.

2-Bakara Suresi 256

Hadis: “Dinini değiştireni öldürün.”

Nesai 7-8/14; Buhari 12/1883

Kuran: Ve hiçbir şey O’nun dengi değildir.

112- İhlas Suresi 4

Hadis: Allah benimle görüştü ve el sıkıştı. Elini iki omuzum arasına koydu. Öyle ki parmaklarının soğukluğunu iki göğsüm arasında hissettim.”

Hanbel 5/243

Kuran: O’nun benzeri gibi hiçbir şey yoktur.

42- Şura Suresi 11

Hadis : “Allah ahirette Peygamberlere kimliğini kanıtlamak için bacağını açıp baldırını gösterir.”

Müslim-İman 302; Buhari 97/24, 10/29; Hanbel 3/1

Ve en komiği

Hadis: “Zina yapan evlilerin taşlanarak öldürülmelerini emreden ayet Hz. Ayşe’nin döşeğinin altındaki sayfada yazılı bulunuyordu. Peygamber ölünce Hz. Ayşe onun gömülme işlemleri ile meşgulken, evin açık kapısından içeri giren bir keçi, o sayfayı yedi. Böylece taşlayarak öldürme cezası Kuran’dan çıktı. Ama hükmü devam etmektedir.”

İbn-i Mace 36/194; Hanbel 3/61,5/131