İş yerinde her yemek zamanı veganlık hakkında konuşulurdu. Ortamdaki tek vegan bendim ve saçma esprileri savuşturup geçiyordum. Birgün yemeğe gidildi ve masadaki her şey hayvansal ürün içeriğine sahipti. Bütün menü önceden seçilmişti. Ulan o kadar ki salatanın üzerine bile bir kase kaşar rendelemişlerdi.
Etraftaki arkadaşlar eee sen ne yiyeceksin filan diyordu. Çok da dışadönük bir tip olmadığım için ne yapacağımı şaşırdım, kendimi çok kötü hissetmeye başladım. Geldiğime bin pişman oldum, yüzüm kızardı. Siktiğimin yemeğinde salatadan apardığım birkaç salatalık harici hiçbi şey yoktu tabağımda. Hemen kalkıp terketmek istedim orayı, gidemedikçe her şey benim için daha kötü olmaya başladı. Patronun gelip ee sen ne yiyorsun diyip sırıtmasını ise unutamıyorum.
bir anda 10 yaşıma dönmüştüm. Konuşmam gerekiyordu ama bir şeyler beni tutuyordu. Öfkem içimde gittikçe büyüdü. Gerizekalı gelişmemiş tipler tarafından saçma sapan bir halde bırakıldığımı düşünüp acayip canım sıkıldı. Çok uzun zamandır yaşamadığım duyguları yaşadım.
Bunu sonradan arkadaşlarıma anlattığımda ne var amk gidip bi şeyler söyleseydin filan dediler. Eziklik kanıma işlemiş sanırım.
