iş yerinde vegan olmak

sürekli iş yerindeki çalışanlar tarafından dile getirilen, iş yeri vegan değilse ceset parçalarıyla karşılaşmak zorunda kalınılan durumlar olur.

İş yerinde her yemek zamanı veganlık hakkında konuşulurdu. Ortamdaki tek vegan bendim ve saçma esprileri savuşturup geçiyordum. Birgün yemeğe gidildi ve masadaki her şey hayvansal ürün içeriğine sahipti. Bütün menü önceden seçilmişti. Ulan o kadar ki salatanın üzerine bile bir kase kaşar rendelemişlerdi.

Etraftaki arkadaşlar eee sen ne yiyeceksin filan diyordu. Çok da dışadönük bir tip olmadığım için ne yapacağımı şaşırdım, kendimi çok kötü hissetmeye başladım. Geldiğime bin pişman oldum, yüzüm kızardı. Siktiğimin yemeğinde salatadan apardığım birkaç salatalık harici hiçbi şey yoktu tabağımda. Hemen kalkıp terketmek istedim orayı, gidemedikçe her şey benim için daha kötü olmaya başladı. Patronun gelip ee sen ne yiyorsun diyip sırıtmasını ise unutamıyorum.

bir anda 10 yaşıma dönmüştüm. Konuşmam gerekiyordu ama bir şeyler beni tutuyordu. Öfkem içimde gittikçe büyüdü. Gerizekalı gelişmemiş tipler tarafından saçma sapan bir halde bırakıldığımı düşünüp acayip canım sıkıldı. Çok uzun zamandır yaşamadığım duyguları yaşadım.

Bunu sonradan arkadaşlarıma anlattığımda ne var amk gidip bi şeyler söyleseydin filan dediler. Eziklik kanıma işlemiş sanırım.

kargo paketi fetisi insanlar tarafindan sohbet mezesi olarak kullanilmaktan yorgun dusulen durum.

Hele ki çalıştığınız şirkete ve ortama göre iyice gariplesir. vejetaryenliği bile anlamaları aylar sürmüştü. Ye yeaa süt yoğurt nolacak artık sacmalama lafını duymaktan gına gelmistir

Türlü eziyetlerden sonra vegan kafelerde çalışmama yol açan ruh sağlığı bozucu durum

Kabin memuruysanız ve Gaziantep'e yatıya gittiyseniz vegan olduğunuzu öğrenen kaptanın niye geldin o zaman demesi.

Okulda/yurtta vegan olmaktan farksizdır herhalde diye düşünuyorum ve tum veganlara sabır diliyorum..

canım ofisimde dert olmayan durumdur. olamaz da. zaten üç kişicik minik minnoş bir ofisteyim. serde çaçaronluk var pek tabiiiii...

canlı hayvanı parçalayıp yemek, metal borularla gebe bırakmak korkunç değil ama benim vegan olmam sorun, sorgulanacak durum yani, öyle mi? ilk duyuşta “ah yavrum sen aç kalıyorsun vah vah” “ya ama dinimiz bla bla” “şuncacık parçası değse yemez misin” “heee zaten arızasın bir de veganmışsın abooov” “yeaaa marul kemiriyorsun” gibi cümleler havada uçsa da sağlam bir seda sayan atarı ve yaptığım bir dolmanın soru sahibi kişinin ağzına tıkıştırılmasıyla iş ortamlarındaki yaklaşım geçici olarak çözülüyor.

canım ofisimde yiyecek bulmak dert olmasa da anadolu adliyesinde dert oluyor. çünkü zeytinyağlı tabağı çağlayandakinin 2,5 katı fiyata satılıyor. gerçi daha düne kadar o da yoktu yine de şükredelim.

diş sıkılmak zorunda kalınan aynı yavan şakalar.. düzenli ve göz kararı yapılan kilo aldın verdin denetimleri.. hasta olursundan başlayıp evde kalırsına kadar uzanan yersiz endişeler.. ortama her girenin önüne bu arkadaşımız vegan diye atılmalar.. 'o ayağındaki deri mi? onda yumurta yok mu? ne biliyosun onda filan bunda falan olmadığını' gibi örtülü sahtekarlık şüpheleri.. ay çok zor yaa diye acınmak, valla helal olsun sana diye övülmek, bıyık altından gülünerek küçümsenmek..

İnsanlar vegan olduğunu unutup sana navegan olan şeyleri denetmek istemeleri sonra "aa pardon ya" demeleridir.

Bir de öyle bir tavırları var ki. Sanki açım ve bana yardım etmek isteyip üzülüyorlar :/