Genelde ama etsiz de yapamam diye devamı gelen cümle. Böyle hayvan sevgisi olmaz dersin ve tartışma başlar...
"kedileri köpekleri çok seviyorum" demek istiyorlar. instagramda panda hesaplarını takip ederler. kedi köpek görünce mutlaka başlarını okşarlar, haliyle hayvan sever oluverirler birden.
"dahi" anlamındaki "de"yi ayrı yazmadığı için yanlış anlayabileceğimiz söylem.
benim de kürt arkadaşlarım var ama ile kapışır.
sadece birkaç hayvanı kapsar. çünkü onlar için bazıları sevmelik, bazıları yemeliktir. tabağında yediğini hayvandan saymaz.
Ben de hayvanları çok seviyorum ama etsiz doyamam
Ben de hayvanları çok seviyorum ama doğanın dengesi
Bende hayvanları çok seviyorum ama inekleri yemezsek sokakları inek basar
Vb. yüzlerce cümle örneği bulunan hayvan severlik değil türcülüğün bahanesidir.
Ben de hayvanları çok seviyorum ama doğanın dengesi
Bende hayvanları çok seviyorum ama inekleri yemezsek sokakları inek basar
Vb. yüzlerce cümle örneği bulunan hayvan severlik değil türcülüğün bahanesidir.
-Irkçı değilim ama suriyelileri sevmiyorum
-Herkes istediği gibi giyinir ama bazı kadınların da poposu görünüyor yani
-Benim de gey arkadaşlarım var ama bunun gibi kırıtmıyor
-vs.
-Herkes istediği gibi giyinir ama bazı kadınların da poposu görünüyor yani
-Benim de gey arkadaşlarım var ama bunun gibi kırıtmıyor
-vs.
hayvan haklarının asgarisi olan veganlığın hayvan sevgisiyle alakalı değil hayvan hakları mücadelesiyle ilgili olduğunu düşündüğüm için bu yanlış algıya hizmet etmemek adına hayvan seviyor musun sorusuna hayvanlara özel bir sevgim yok derim
"Kültürümüzde; cesedini yemenin normalleşmediği ve görünce tiksinilmeyen kediyi, köpeği seviyorum" olarak düzeltilmesi gereken söylem :(
hayvanlara yönelik sevgi dolu hatta merhametli olduğunu düşünmek kolaydır. zor olan adaletli olduğunu düşünebilmekte. türcülük insanın başına gelmiş en kötü şeylerden biridir.
Vegan olmak hayvanlari sevme meselesi (olmak zorunda) degil. Bence daha dogrusu vegan olmak Baska canlilarin yerine kendimizi koyabilmek, biz nasil aci ve izdirap cekmek istemiyorsak, onlarin da aci ve izdirap cekmek istemediklerini anlamak ve canlilara -hissedebilen bireylere- saygi duymak.
ben de çok duyuyorum ama çoğunuz kadar sinir olmuyorum sanırım bu söyleme.
çünkü hepimiz -doğuştan vegan değilsek- hayvanları bir yandan severken bir yandan yedik, onlardan yararlandık bir zamanlar. sonra aydınlandık ve vegan olduk. bu yüzden "sana kızmıyorum, umarım yaşadığım bu aydınlamayı bir gün sen de yaşarsın, o zaman içindeki sevgi çok daha temiz, adil ve vicdanlı olacak." diyorum.
ve eminim onlar da "seviyorsun ama cesetlerini yiyorsun! bu ne biçim sevgi!" lafını duymak yerine bunu duyunca veganlığa daha pozitif bakıyorlardır.
kendisini veganlıkla alakalı bir video, belgesel, kitap vs bir şeye maruz bırakan mantığı ve vicdanı olan her insan vegan olur bence elinde sonunda. çoğunun doğru olduğunu bildiği ama alışkanlıklarını değiştirmekten korktuğu için cesaret edemediği bir şey veganlık. bu insanların hayvan hakları, hayvansal ürünlerin insan sağlığındaki zararı, zaten sindirim sistemimizin uygun olmadığını, hayvanlara yapılan işkenceyi falan bunları anlatan içeriklere maruz kalması gerekiyor. yoksa sonuçta hiçbirimiz vegan doğmadık. tabağımızdaki eti yanımızdaki kediye verirken bir zamanlar hiçbirimiz bu tabağımdaki de kanlı canlı bir hayvandı diye düşünmedik ama yanımızda duran kediyi sevdik. insanlara katilsiniz cart curt diye bok atacağınıza hayvansal beslenmenin bi halt olmadığını ve bu sektörün yalanlarını anlatın faşist olmayın.