ben de çok duyuyorum ama çoğunuz kadar sinir olmuyorum sanırım bu söyleme.
çünkü hepimiz -doğuştan vegan değilsek- hayvanları bir yandan severken bir yandan yedik, onlardan yararlandık bir zamanlar. sonra aydınlandık ve vegan olduk. bu yüzden "sana kızmıyorum, umarım yaşadığım bu aydınlamayı bir gün sen de yaşarsın, o zaman içindeki sevgi çok daha temiz, adil ve vicdanlı olacak." diyorum.
ve eminim onlar da "seviyorsun ama cesetlerini yiyorsun! bu ne biçim sevgi!" lafını duymak yerine bunu duyunca veganlığa daha pozitif bakıyorlardır.
