bilgisizliklerinden/cehaletlerinden ötürü karşı çıkıyorlar. ailelerinizi anlayabilecekleri bir dille veganlık hakkında eğitmeniz gerekiyor arkadaşlar. konuyla ilgili earthling ed'in videosu
Az önce ablamın yediğim grissini nedeni ile başlayan bir sohbeti aktarmak için buradayım .
-Tadı nasıl
-tadı yok
-gel vazgeç bundan tavuksuz hayat mi olur
-abla sen bu tür konuşmalarda iyi değilsin o yüzden lütfen konuşmayalım
-tavuk yemeden olur mu ben bugünlerde daha bir seviyorum (mimiklerini canı deli gibi çekmiş gibi yaparak)
-abla gerçekten sözcük seçimlerin uygun değil
-tamam o zaman böyle kal sebze ye...
böyle uzayıp gidiyor . Sorun bu konuşma değil . Sorun öncesinde fikrimi öğrenmeden benimle konuşmadan yargılamaları . Buna benzer daha ne örnekler var elimde . Her seferinde yüzlerini buruşturup kendini böyle yapma canın istemiyormuş gibi davranma "köy yoğurdu ye o zaman ,köy sütü niye içemezmişsin..." hiç bir yiyemeyeceğimi düşünmeleri bir yana birde üstüne yalan söylemişlikleri var . Et suyuyla yaptıkları bulgur pilavını az daha yiyordum . Var mı dedim yok dedi annem ye ye . Tabi güvenemedim varmışta zaten . Ben o pilavı yeseydim vebalini kim alacaktı kendimi affetmem ne kadar sürecekti düşünen yokki .
6 senelik vejetaryenlikten sonra vegan olunca annemin ilk tepkisi "çok ileri gittin, bir şeylerin eksilecek abartma " oldu.
tek endişeleri "vücudunda bir şeyin eksilecek, vitaminsiz proteinsiz kalacaksın".
ancak tabi ki mantık çerçevesinde vegan olma sebeplerini anlattığın zaman, vitamin ve proteinin sadece hayvansal gıdalarda olmadığını anlatınca o keskin düşünceleri azıcık törpüleniyor.
Bizimkiler vejetaryen olmama karşı çıkmadı hatta babam ne kadar et yemeye devam da etse beni destekledi. Annem de "kızım bari prizola yeseydin ya" dedi ve sakın ha sakın vegan olma, dedi.
ailenin karsi cikmasi yoktur, aileye karsi koyamama vardir.
karsi koymak burada negatif bir onerme degildir. tatli dil ile de yapilabilir.
ailemiz bile olsa herseye de bir cevap vermek zorunda degiliz.
veganim ben. bitti, o kadar :)
(bkz:‘veganlar çok agresif' sorunsalı)
karsi koymak burada negatif bir onerme degildir. tatli dil ile de yapilabilir.
ailemiz bile olsa herseye de bir cevap vermek zorunda degiliz.
veganim ben. bitti, o kadar :)
(bkz:‘veganlar çok agresif' sorunsalı)
ailem kabul etti ama eniştemin ailesi kabul edemedi... garip olaydır her fırsatta yoğurtlu çorba yen mi ? yumurta yapayım mı? diye soruyorlar sabırla teşekkür ederim almayayım diyorum
Kurban bayramına doğru adım attığım vejetaryenlik serüvenim, tüm ailenin bir evde mangal yapması ve benim et yemeyi reddetmem ile büyük bir kavgaya sebep olmuştu. Günün sonunda aldığım tehtidlerle bir köşede ağlayan bir ben kalmıştım ama duyduğum ona hakarete ve baskıya rağmen vazgeçmedim, bu yoldan beni döndüren tek şey sağlık sorunlarım oldu. Şimdi ikinci bir serüvene hazırlanırken neler olacak, merak ediyorum:)
biraz da yaşla ilgisi olabilir bu durumun. 18 19 yaşının altında(genelde) aileler çocuklarının her şeyini kontrol altına alma çabasında olduğu için haliyle yediklerine de fazlasıyla karışıyorlar. bu durumda belki bazılarına ters gelebilir ama eğer her gün sofrada hep beraber yemek yemiyorsanız, kendi beslenme düzeninizi tam oturtmadan aileye söylememenin faydası olabilir. ben o yaşlarda olsaydım sanırım böyle yapardım.
Dünyanın en zor şeyi aile evinde vegan olmak olabilir. Her sabah uyandığımda - şu var yer misin- hayırbununla karşılaşmak ve günün kalanının da farklı olmaması yoruyor doğal olarak. Ama en azından burası var destek verici ve samimi bir aile gibi ❤️
karadenizli bir aileden geliyorum. anneme ilk söylediğimde beni evlatlıktan reddetmişti :) sonrasında öğrencilik, tek başıma yapıp yiyorum diye fazla üstünde durmadı ta ki eve dönünceye dek. tabii bu süreçle yemek yapıp durmadım aktivistlikte yapıyordum her şey okey burada, uzaktayım ya. eve döndüm ilk başlarda çok çok sıkıntı neredeyse her gün kavga ediyoruz bu konudan en son tak etti isyan bayrağını çektim. o günden sonra artık üzerinde fazla durmuyorlar, din konusunda zaten inançlı biri olmadığım için konuyu nadiren açıyorlar. babam sofrada bunu da mı yemiyosun diyor ben de brokoli fırlatıcam diye cevap veriyorum. buna dönüştü ilerde belki daha iyi olur. ha şunu da ekliyeyim ailede herkes salya sümük yatarken bana hiçbir şey olmamıştı, ablam navegan olmasına rağmen demir eksikliği var bende yok. işte bunların hepsi koz :))