21. Yy'a geldik hala yüzyıllar öncesini gelenek olmak görmekten başka bir şey değil. Yani bir vegan olarak zor bir durum oluyor. Ailenin mutlu mutlu et yemesi, evdeki cesetler, senin o masaya oturmak zorunda kalman, dahası babanın bir şiş ye bari demesi.?♀️?♀️ hiçbir bayram daha iğrenç olamaz.
Rahmetli dedem kurban keserken ağlardı. Babam'da buna değinerek hayvanları aslında ne kadar çok sevdiklerini anlatmaya çalışıyordu. bende zaten en korkuç olanı o, sevdiğini kurban ediyorsun dedim!!!. Başını öne eğdi ve cevap yok. babam bu konuşmalardan sonra vegan olmaya karar verdi ama malesef sözünde duramadı. en azından gerçeği kabullendi.
ailem müslüman olsa da uzun bir süre önce annem kurban bayramında hayvan kesmenin, et dağıtmanın ihtiyaç sahiplerine yardım etmek mantıklı için bir seçenek olmadığı farkındalığına varmıştı ve çok uzun yıllardır ailemde (sadece çekirdek ailemde maalesef) kurban bayramı mezbahalarda hayvanların öldürülüp kesilmesini beklemekle geçmiyor Bu açıdan çok şanslıyım. o dönemlerde maalesef vegan değildim fakat kurban bayramı hemen hemen her çocukta olduğu gibi benim çocukluğumda da büyük travmalara sebebiyet vermştir. ama çocukluğumdaki kurban bayramı travmalarımın daha fazla nüksetmemesini de canım annemin bu farkındalığına borçluyum.
Çocukluğumda aylarca baktığım kuzuyu bayramda elimden alıp kestiler ve bu hayvan zaten kesilmek için geldi dediler (ağzıma surmedim)
Kurbanlik canlarin kacislarini gördükçe sordum bak kaçmak istiyor diye onlar tabi ki öyle görmüyorlar allah için kurban olabilmek adına sana geliyorlar diyorlardı.
Daha yeni kurban bayramında katliyam yapılıyor diye uzun bir yazı paylaştım bütün akrabalar üstüme cullandi allahın emirleri kurban olmasa cocugumuzu kesecektik o hayvanlar allah yoluna ölüyor ve acı hissetmiyor diye sacmaliklardan bahsettiler.
Bir kez daha ben nasıl insanların yanındayım diye kendimi sorguladim. Bayram birleştirir bayram yakinlastirir insanları yani öyle olması gerek ama ben her bayramda dislaniyorum her bayram biraz daha uzaklasiyorum. Hayvanların çektiği acılar bir gün son bulursa benim bayramim o gün olacak. Masumlar acı cekmezse cinayetler tecavuzler vb. Bi sürü kötülük son bulursa ancak o zaman bir tanrının varlığına inanırım..
Yaklaşıyor gelmekte olan....
Çocuklukta travma etkisi yaratabilecek bir deneyimdir. Bir canlının ölümüne şahit olursun ve o esnada çıkarcı düşüncelerin gelişmediği ve empati düzeyin hasar almadığı için hayretle dehşete düşersin.
Şükürler olsun ki ailemde artık bu gelenek devam etmiyor. Dinin gerektirdiği kuralların diğer alanlarda zamanla esnediği ve şekil değiştirdiği görüşü ile bu da uyarlanabilir. Asıl amacın öldürmek olduğu değil, yardımlaşma olduğu düşünülürse zaten bir can almaya gerek olmadığı kabul edilecektir diye umuyorum.
Neresinden tutsan elinde kalır.Görmemek duymamak istersin ama o et evde pişer ve ısrarla sana yedirmeye çalışırlar şakayla karışık ama bir adım atsan ciddi ısrar geleceğini bilirsin.bir de küçük çocukları kesmeye götürurler bence çocuk istismarı sayılabilecek niteliktedir.
saçımı başımı yolmama sebep olan konudur.
evde cesetler gördükçe sinir krizi geçirmemesi elde değildir. veganların o hayvanların çaktiği zülme üzülmesi yetmiyormuş gibi birde akrabalarla uğraşmak durumunda kalmasıdır. ki bazı veganların hayvanların bu şekilde acı çekmesini kaldıramayıp intahar girişimlerinde bulunduğunu bilmekteyim. ne güzel ki artık aktivizm yaparak daha çok hayvan kurtaracaklar. vegan dostlarım bu kadar yılmayın inat edince neler yaptığımızı hepimiz biliyoruz.
ailenin kurban geleneğini sürdürmesi başımızın belası, ruhumuzun azabı iken yetmezmiş gibi ailenin kurban geleneğini arttırarak sürdürmesi gibi durumları çıkartır hayat karşımıza. Daha dünün tüyü bitmemiş kuzenleri, ellerine geçen birkaç kuruşla kurbana ortak olmak ister," benim de kesecek bir hayvanım olsun ya", gibi saçmalıklarla beliriveririler. bir de benimki gibi bir babanız varsa, "ben bu hayvanları çokça hem de topluca keseyim, bir de insanlara pay edeyim" gibi beyanlarla vegan çocuğuna kalp krizi geçirtmeye ant içmiştir.