Çocuklukta travma etkisi yaratabilecek bir deneyimdir. Bir canlının ölümüne şahit olursun ve o esnada çıkarcı düşüncelerin gelişmediği ve empati düzeyin hasar almadığı için hayretle dehşete düşersin.
Şükürler olsun ki ailemde artık bu gelenek devam etmiyor. Dinin gerektirdiği kuralların diğer alanlarda zamanla esnediği ve şekil değiştirdiği görüşü ile bu da uyarlanabilir. Asıl amacın öldürmek olduğu değil, yardımlaşma olduğu düşünülürse zaten bir can almaya gerek olmadığı kabul edilecektir diye umuyorum.
