ailem müslüman olsa da uzun bir süre önce annem kurban bayramında hayvan kesmenin, et dağıtmanın ihtiyaç sahiplerine yardım etmek mantıklı için bir seçenek olmadığı farkındalığına varmıştı ve çok uzun yıllardır ailemde (sadece çekirdek ailemde maalesef) kurban bayramı mezbahalarda hayvanların öldürülüp kesilmesini beklemekle geçmiyor Bu açıdan çok şanslıyım. o dönemlerde maalesef vegan değildim fakat kurban bayramı hemen hemen her çocukta olduğu gibi benim çocukluğumda da büyük travmalara sebebiyet vermştir. ama çocukluğumdaki kurban bayramı travmalarımın daha fazla nüksetmemesini de canım annemin bu farkındalığına borçluyum.
Rahmetli dedem kurban keserken ağlardı. Babam'da buna değinerek hayvanları aslında ne kadar çok sevdiklerini anlatmaya çalışıyordu. bende zaten en korkuç olanı o, sevdiğini kurban ediyorsun dedim!!!. Başını öne eğdi ve cevap yok. babam bu konuşmalardan sonra vegan olmaya karar verdi ama malesef sözünde duramadı. en azından gerçeği kabullendi.
21. Yy'a geldik hala yüzyıllar öncesini gelenek olmak görmekten başka bir şey değil. Yani bir vegan olarak zor bir durum oluyor. Ailenin mutlu mutlu et yemesi, evdeki cesetler, senin o masaya oturmak zorunda kalman, dahası babanın bir şiş ye bari demesi.?♀️?♀️ hiçbir bayram daha iğrenç olamaz.