Depremde yaşanılan acıları düşündükçe aslında bu acıların her gün yaşanıyor olduğu gerçeğini de fark etmem üzerine bir kez daha bunu hissettim sanırım. mezbahalarda, deney laboratuvarlarında, hipodromlarda bu acılar her gün zaten yaşanıyor. evet bu dünyada çok fazla acı var. savunmasız bırakılan canlılara en fazla. bu gerçeklik ağır geliyor ve daha fazla şey yapamamanın çaresizlik duygusu da var
birkaç gündür bir şeyler yazmaya çalışıyorum evet :) çaresizlik duygusunu zaman zaman hissetmekle birlikte bende de azaldığını söyleyebilirim. bu duygularımı insanlara yansıtmamaya çalışıyorum vegan olmayanlara da. konu bu olduğu için bu şekilde yazdım. sanırım benim için eylemsiz kalma hali dayanılmaz bir hal aldı birkaç senedir. bu duygular çok insani, hissetmek de normal. yetersizlik duygusu da normal bir duygu bu yaşanılanlara bakınca. o nedenle bu duyguları hissetmekte bir sakınca görmüyorum, duygularımı yok saymamaya çalışıyorum ve bu duygular beni eyleme götürüyor aslında. kişiden kişiye göre değişebilir etkileri. ama genel olarak kimsenin bu duyguları yok saymasını sağlıklı bulmuyorum, duygularınızın yatışmış olduğunu belirttiniz sizin adınıza çok sevindim. internetin artmasıyla evet, veganlık da yayıldı ve birçok insan benimsedi ve dayanışma sağladı hayvan ve diğer vegan bireylerle. cevabınız için teşekkür ederim :)