vistopya

Veganlıkla ilgili türkçe viki makalesine bakıyordum ve bir çiftlikteki ineklerin resmini gördüm ve onların bu kadar kötü koşullarda tutulduklarını görmek bana çok üzücü geliyor...dikkatimi dağıtmak için kendimi garip teorilerle uğraşırken buluyorum. veganlar dünya insan nüfusunun yaklaşık yüzde 2'sini oluşturuyor. Benzer biçimde doktorası olanların (phd) oranı da dünya nüfusunun yüzde 2'sini oluşturuyor. Veganlar, doktora sahibi insanlar kadar nadir. Doktora sahipleri genellikle zeki insanlar olarak kabul edilir. Benim teorim, veganların ahlaki açıdan zeki insanlar olduğu yönünde (#12963 : ahlaki zeka 2005'te ortaya atılan bir terim).

Yani veganlar doktora sahibi kişiler gibi; belki matematiksel olarak zeki, görsel olarak zeki, dokunsal olarak zeki veya kişilerarası ilişkiler açısından zeki değil...ama ahlaki açıdan zeki. Yani vegan olmak (uygulamalı) ahlak alanında doktora sahibi olmak gibidir.

Kendimi vistopya'dan bu şekilde uzaklaştırıyorum.

birkaç gündür bir şeyler yazmaya çalışıyorum evet :) çaresizlik duygusunu zaman zaman hissetmekle birlikte bende de azaldığını söyleyebilirim. bu duygularımı insanlara yansıtmamaya çalışıyorum vegan olmayanlara da. konu bu olduğu için bu şekilde yazdım. sanırım benim için eylemsiz kalma hali dayanılmaz bir hal aldı birkaç senedir. bu duygular çok insani, hissetmek de normal. yetersizlik duygusu da normal bir duygu bu yaşanılanlara bakınca. o nedenle bu duyguları hissetmekte bir sakınca görmüyorum, duygularımı yok saymamaya çalışıyorum ve bu duygular beni eyleme götürüyor aslında. kişiden kişiye göre değişebilir etkileri. ama genel olarak kimsenin bu duyguları yok saymasını sağlıklı bulmuyorum, duygularınızın yatışmış olduğunu belirttiniz sizin adınıza çok sevindim. internetin artmasıyla evet, veganlık da yayıldı ve birçok insan benimsedi ve dayanışma sağladı hayvan ve diğer vegan bireylerle. cevabınız için teşekkür ederim :)

Depremde yaşanılan acıları düşündükçe aslında bu acıların her gün yaşanıyor olduğu gerçeğini de fark etmem üzerine bir kez daha bunu hissettim sanırım. mezbahalarda, deney laboratuvarlarında, hipodromlarda bu acılar her gün zaten yaşanıyor. evet bu dünyada çok fazla acı var. savunmasız bırakılan canlılara en fazla. bu gerçeklik ağır geliyor ve daha fazla şey yapamamanın çaresizlik duygusu da var