veganlık ve din

veganlığı bir dine bağlamak gerekmiyor, hiçbir dinde de hayvanları doğrayın,parçalayın sömürün yazmıyor! bakın Tolstoy konuyu nasıl özetlemiş; Tanrının kalbimizde ışığı vardır, onun adı da vicdandır.”

veganlığın dini yoktur akıl ve vicdan meselesidir...

Jainizm dünyadaki en barışçıl dindir ve veganizmin atasıdır.veganizmin 21.yüzyılda ortaya çıkmış uyduruk bir akım olduğunu düşünenlere gelsin bu entry.dünyadaki en saygı duyduğum dindir jainizm.kaynaklara göre kuruluş tarihi değişsede m.ö.800-600 yılları arasında kurulduğunu varsayabiliriz.bu dinde hayvanlarında ruh taşıdığına ve reenkarnasyona tabi olduklarına ve bu yüzden buna uygun şekilde saygı gösterilmeleri gerektiğine inanılır.(budizm,taoizm gibi diğer uzak doğu dinlerindede hayvanların ruhu olduğuna inanılsa da nedense hayvansal ürünlerin tüketilmesini yanlış görmezler.)bu dinde tüketilen tek hayvansal ürün süt ve süt ürünleridir ki buda hinduizmden geçmiştir çünkü jainizm hindistan'dan çıktığı için yoğun hinduizm etkisine maruz kalmıştır.günümüze kadar varlığını devam ettirebilmiştir ayrıca bu din.vejetaryenlik terimi ise bu dinle beraber bulunmamıştır;19.yüzyılda hindistan'ın ingilizler tarafından kolonileştirilmesi sonucu ingilizler burada uygulanan diyete vegetation(bitki örtüsü) kelimesinden türüterek vejetaryenlik demişlerdir ve böylece vejetaryenlik terimi doğmuştur.veganlık terimi ise 20.yüzyılın ortalarında 1944 yılında donald watson isminde bir ingilizin hayvanları hiçbir şekilde sömürmeden yaşamanın mümkün olduğunu savunması ve içinde süt ve süt ürünleri de dahil hiçbir hayvan sömürüsü barındırmayan bir diyet/yaşam tarzı bulması ve vegan society'yi kurması sayesinde ortaya çıkmış bir terimdir..vegan terimi böylece 1944 yılında ilk kez kullanılmıştır.yani kısaca eğer jainizm dini olmasaydı veganlık diye birşey olmayacaktı bugün ama tabii ki yinede donald watson'ada şükürler olsun bu sömürüye ve zulme karşı olan asil felsefeye katkılarından dolayı.

Jainizm dini

Veganların et yememesinden kurban kesmemesinden dolayı dinsiz olduğunu iddia edenlerin kaçı dini gerekliliklerin kaçını yerine getiriyor acaba? Bana bu konuda 'ama din?' diyenlerin arasında hiç biri 5 vakit namaz kılmıyor ya da ramazanda oruç tutmuyor yada vs.... şimdi din mi yoksa boğaz mı ya da din mi yoksa çıkar mı? Kimi kandırıyorsun?

veganlık ve bilim tartışmasına dönüşmesini beklediğim başlık.

tevfik fikret'e ait bir anekdota yer verelim:

"O gün arifedir.

Tevfik Fikret eşi, oğlu ile İstinye’ye bir sandal gezintisi yapar.

Kürekleri oğlu Halûk çekiyordur.Yanlarından geçen bir sandalın içinde iki kurbanlık koyun vardır.

Tevfik Fikret bunları görünce irticalen şu iki dizeyi mırıldanır:

'Din şehit ister, âsman kurban;

Her zaman, her tarafta kan, kan'"

insanlar hayvan yemeye izin verilmesiyle hayvan yemenin zorunlu tutulmasını aynı sanıyorlar.müslümanlardan örnekle, kutsal kitapları sadece domuz etini yasaklar ama pek çok müslüman izin verilen hayvanlardan sadece sığır, tavuk, balık vs yer, bunların dışında hayvan yemez (en azından ülkemiz için geçerli bu durum) ama bunların dışındaki hayvanları yemek için bir zorunluluk hissetmez. ama buna rağmen veganların et yememesini anlayamazlar, helal kılınmış derler, ama farz kılınmamış dersiniz, anlamazlar.ben inanç sahibi olmayan biri olarak (et yediğim dönemde de yoktu inancım) veganlığın dine ters bir tarafı olduğunu düşünmüyorum.bir zamanlar vegan olmadığım gibi bir zamanlar ateist de değildim ve din üzerine çok kafa yormuştum, ben hayvan yemiyorum desem Tanrı bunu neden umursasın ki ben yarasa da yemiyorum yani, nedir?

Veganların sanırım en zorlandıkları konulardan biridir veganlık ve din konuşmak. Birisi “dinin emri olan kurban da mı kesmeyelim?” dediği zaman, kesme demek karşı taraf için alenen veganlığın dine karşı çıkması olarak algılanacağı için bu konulara girmek çoğu veganı eminim rahatsız eder. Kuran’da maide suresinde helal kılınanı haram kılmayınız der. İslamda hayvan yemek helaldir ve aksini söylemek islama göre yanlıştır. Yani Allah’ın helal kıldığını haram kılamazsınız. Sanırım burada çıkmaza düşülüyor. Bir insan din öğretileriyle ahlak sınırlarını belirliyorsa hayvan yemeyin demek bir işe yaramıyor, “Ama hayvanlar acı çekiyor” derseniz “siz Allah’tan daha mı merhametlisiniz” deniyor, bilim- din sentezi yapılıp “helal kesimde acı çekmediği kanıtlandı” deniyor. O yüzden dindar bir kimsenin vegan olmasının dindar olmayan birine göre daha zor olduğunu düşünüyorum. Bununla ilgili bilimsel çalışma yapılsa eminim dediğimi destekler nitelikte olurdu.İnanç bir deniz kayık da bilim ise, karşı kıyıda bulunan veganlığı anlatmak için insanları önce kayığa bindirmeniz gerekir. Aksi takdirde kayık olmadan denizde o kişiyi karşıya geçirmek isterseniz denizin dalgalarıyla boğuşursunuz akıntı sizi farklı bir yöne götürür. Veganlık söz konusu olduğunda din, bana insanların et yeme zevkini devam ettirmek için bir gerekçelendirme olarak geliyor. Nitekim eğer Kuran’dan konuşuyorsak, hayvan yemek için maide’yi savunan insanların birçoğunun İslami kurallara uygun yaşamadığını biliyorum. O yüzden veganlığı islamiyete uygun bir hale getirmeye çalışıp anlatma düşüncesi beni her zaman konuşmalardan uzaklaştırmıştır.

youtube'da veganlık haram mı diye yazdığınızda tuhaf bir sabah programından kesit var. tüm dünya insanlar için yaratıldığı için hayvanların sırf canı acıyor diye yememek harammış, hayvanların canı varsa bitkilerin de canı var onların da canı acıyor, allah'ın nimetlerini kendine haram kılmaktan dolayı bla bla bla... yemin ederim her sabah tüm tvlerde ateizm anlatılsa insanlar bu kadar inançlarından soğutulamaz.

Su an için herhangi bir inancım yok. Eger dünyada bir din olucaksada vegan bir din olmalı...

hayvanlar için kimin dininde ne denmiş, kimin kitabı ne emrediyor, gibi soruların ve cevaplarının hiçbir şekilde beni ve hayvanları ilgilendirmediği; hayvanlarla dinin ne gibi bir bağlantısı olduğunu asla çözemeyeceğim; herkesin dini kendine ise bundan hayvanlara ne, diye sürekli dile getirdiğim; senin tanrıyla aranda olan şey ikinizin arasında kalmaya devam etsin, hayvanları ilgilendiren bir durum yok, onları rahat bırakın, diye bağıra bağıra dillendirmek istediğim konudur.

sizin dininiz insan yemenizi emretse ya da izin verse insan da mı yiyeceksiniz? sizin dininiz tecavüze izin verse herkese tecavüz mü edeceksiniz? sadece size zarar vermeyen ve işinize gelen her şey midir aslında din? peki dinin en çok zararı size olsaydı ve işinize gelmeseydi neye inanacaktınız? peki benim inancımda insan yemenin ve sömürmenin olmadığını nereden biliyorsunuz? ben gelip, sizi öldürüp, kesip yesem kim karışır ki buna? ne hakla karışılabilir? bu benim inancım ve iznim var tanrıdan. hani saygı?!

ayrıca siz hayvanlara sordunuz mu ne düşündüklerini? onlar neye inanıyor?