Proletaryasına yemek veren ya da konumu nedeniyle vermek zorunda olan bir işletmeye yaptığınız iş başvurusunda bırakın vegan olmayı vejetaryen olmak dahi genellikle olumsuz karşılanıyor. Ayrıca Bu tür iş yerlerinde fazladan özveride bulunmanız gerekiyor.
herkesin bu duruma bir yorumu olması. yorumlar negatif tabi hep ama asıl sorun yorum yapmaları. ''bence çok saçma'' ''bu ara da bu çok popüler oldu'' bu hafta duyduğum yorumlar. oysa insanların yorumlarını duymak istemiyorum. aslında insanları hiç duymak istemiyorum... insanları sevmiyorum... bu öz farkındalıkla yazımı bitiyorum.
vegan olmamın en zor yani saçma sapan şakalara maruz kalmaktır.
şaka adı altında sizden habersiz yemeğinize navegan birşeyler katılmasıdır.
en sık duyduğunuz şey e bitkilerin canı yokmu sorusu olur.
vegan olmamın en zor yanı onca salak arasında sabırlı olmaktır.
en minnoş tabiriyle "pırt" dediğimiz bağırsak gazı kokusu.
Hayatı boyunca hiçbir hayvanı sevmemiş, bir kitap dahi okumamış gelişime kapalı cahil kesime veganlığı anlatmaktır en zor olan. Ne söylersen söyle karşı taraftan her zaman "ama bitkiler de canlı" yanıtını almak bir yerden sonra ciddi anlamda bıktırıyor. Bunun yanı sıra dalga geçen terbiyesizler de var. Ben sevginin ve merhametin sadece kendi türümden ibaret olmadığını düşünüyor ve bunun için veganlığı seçiyorum. Bir başkası yaşasın diye kendimden feragat ediyorum. Bana saygı duyması gerekirken hep alaycı bir tavır.. kahroluyorum bazen... şiddeti ve ölümü kınıyor buna ortak olmayı lanetliyor yaşamı seçiyorum diye hep birileri tarafından dalga konusu oluyorum. En zor olanı bu işte aşılmıyor böyle insanlar. Kendi yavrusunu kuzum diye sevip başka bir annenin kuzusunu midesine gömen birine neyi ne kadar anlatabilirsin ki? Ama onlar biz yiyelim diye yaratıldı... ama onlar... onlar yaşamak istiyor olamaz onların duygusu olamaz çünkü onlar ben yiyeyim diye yaratıldı. Ahhh ne yazayım ki kahroluyorum bunları yazarken...
Benim için insanlar. Bilgi sahibi olmadan fikir sahibi olan insanlar, soru sormalarını anlayabiliyorum ki zaten sorsunlar anlatalım. Ama ne konuştuklarını bilmeyen insanları dinlemek çok yorucu, bu her zaman sıradan bir insan da olmayabiliyor, sevdiğin saydığın bir aile büyüğü ya da bir yakının olabilir kibar kibar işte tam o şekilde değil diyip konuyu kapatmaya çalışıyosun. Aşırı yorucu aşırı zor. Bir kere gözümü bir noktaya dikip derin derin nefes alarak o zaman diliminin bitmesini beklemiştim
veganlığın en zor tarafı, insan türüne kendini ifade edemeyen bir canın, hakkını savunmak olsa gerek. Bu güzel bir şey tabi ki ama bir o kadar da zor. benzer eşitsizlik durumlarını ele aldığımızda, ırkçılıkta, cinsiyet eşitsizliğinde vs. hepsinin durumdan şikayetçi olan, kendi davasında mücadele veren birincil bir kesimi var.
24 saatin 10 saati mutfakta geçmesi. yaparken şunu da mı koysam yok bu sefer şunu koymayayım düşünceleri ile tava tencere ile uzun bakışmalar ve bu sırada yemeğin çoktan pişmiş olması
Navegan bir arkadaşıma misafir olarak gittiğimde benim için ne pişireceği konusunda telaş etmesi. "Şimdi ben sana ne pişirsem. Ne yiyorsun ki sen?"
vegan olunca bu sömürü sistemini algılamış oluyoruz ve bana göre veganlığın en zor yanı bu sistemin hiç bitmiycek olması "umut"suzluğu ve her geçen saniye bir sürü hayvanın acı çekmesi düşünceleri kadar zorlayıcı bişey yok bence