veganların evcil hayvan/sokak hayvanı beslemesi

Sokak hayvanları insan eliyle evcilleştirilerek ortaya çıkarılmış türlerdir. bizim sokak kedisi dediğimiz tür american domestic home cat diye adlandırılır ve aslında ev kedisidir. bu hayvanların sokakta olmalarının sebebi biz insanlar tarafından üretilip çoğaltılıp sonra da sokağa bıraklımasından kaynaklanıyor.

bu hayvanları beslemeyelim demek kadar saçma bir söylem olamaz. çünkü beslenmeyince ölürler. sadece beslemek de yetmez beslenince de ölürler evde bakılmadıkları sürece. Bir sokak kedisini yavruluğundan itibaren evde beslerseniz ortalama ömrü 12-13 senedir. sokakta yaşayanların ortalama ömrü 2-3 senedir. her gün corona, fip, kedi nezlesi, kanlı ishal gibi çeşit çeşit hastalıkla mücadele ederler.

tüm bunları bilip de bu canları beslememek ve ölüme terketmek nasıl veganlık olarak adlandırılabilir anlamış değilim.

bunun dışında kediler etcildir vegan börek yemezler.

Etçil ya da hepçil sokak hayvanlarının vegan bir dünyada ne olacağına dair öngörü biraz et endüstrisinin nasıl sonlacağına dair düşüncelere benziyor. Biz sömürü endüstrisini desteklemeyi bıraktıktan sonra, endüstri kapanmadan önce hayvanları öldürmeye devam edecek, aynı şekilde sokak hayvanları da avlanma kapasitelerine göre popülasyonlarını dengeleyecekler. Kendi deneyimime göre kediler mutlaka yiyecek bir şey buluyorlar, köpekler de çöpleri karıştırıyor, artıklarla besleniyor. Sorun şu ki biz onları sömürü endüstrisinin ürünleriyle besledikçe kendilerini beslemeyi öğrenmek yerine mamalara bağımlılık geliştiriyorlar. Hayvanlara mama vererek iyi bir şey yaptığımızı düşünüyoruz fakat bunu sürdürülebilir ve sömürüsüz bir şekilde gerçekleştiremiyorsak yaptığımız, bir nevi ego tatmini olmanın ötesine geçemiyor. Vicdani yükten kurtulmak ve bu dünyayı zulümden arındırmak istiyorsak ilk adım olarak sömürüden desteğimizi tamamıyla çekmeliyiz. Bunun yolu da vegan olmaktan geçiyor.

bu bir tutarsızlık. mazeret üretmek yersiz. o koyun, inek, tavuk ve balıkları bizzat öldürüp yem yapmıyor oluşunuz suça ortak olmadığınız anlamına gelmiyor. sadece kendi yerinize elini bir başkasının kirletmesini rica etmiş oluyorsunuz. bir yığın mazeret bir başka hayvanı bir başka hayvan için katletmeye ortak olduğumuz gerçeğini değiştirmiyor. kangallarına eşek öldürten insana da çok kızmamak gerek bu durumda. tek fark cinayeti ne kadar medenice işlemiş olduğumuz noktasında beliriyor ("acı çektirmeden inek öldürmek" diyorlardı değil mi, başka bir bağlamda?)

mazeret üretmek yerine özleştiri vermek daha etik bir tavır kendi adıma.

evde Kedi, müstakil olmayan evlerde ise köpek beslenmesine sıcak bakmıyorum.etçil bir hayvanı sahiplenmenin veya sokakta mamalarla beslemenin, sevdiğimiz ya da acıdığımız hayvandan çok daha zor durumda olan endüstriyel besi hayvanlarının sömürüsünü desteklediği kanaatindeyim.

Sokak hayvanları için yapabileceğimiz en iyi davranış, özellikle yaz günlerinde sürekli su temin etmek, yemek mekanlarından ya da evlerimizden çıkan artık yemekleri vermek veya hasta vs. durumda denk geldiğimiz hayvanı veterinere götürmek olabilir.

Yaşadığım şehirde, kediler başta olmak üzere sokak hayvanlarının pek de acınacak hali yok.Ne zaman Zayıf vs. görüp acıyarak yeni aldığım vegan börek/pideden bir parça versem burun kıvırıyorlar.Şehir dışında ise verdiğim kup kuru ekmeği yemek için birbirine giren köpeklere şahit oldum.binaenaleyh sokak hayvanlarına sadece arabaların altında kaldıkları ve bazı iki ayaklılardan kötü muamele gördükleri için üzülürüm.

Evimde kuş besliyorum.kendi çocuğum gibi bakıyor, Her gün kafesinden çıkarıp evde uçuruyor olmama rağmen esaret altında olması düşündürüyor.Ped shop dan almadığım halde ticaretinin yapılmasına destek olmam ise başka bir olumsuzluk.

bir insan olarak kendi irademle, kendi beslenme tarzımA KARAR VEREBİLİRİM AMA BİR HAYVANIN BESLENME TARZINA ASLA MÜDAHELE EDEMEM. BU BENİM HADDİM DEĞİLDİr diye düşünüyorum. ben "hayvanlar benim için yaratılmadı, onları sömüremem" düşüncesi ile vegan olmuşken başka bir hayvanın sağlığını gözardı ederek onun beslenme tarzına müdahele edemem. KÖPEKLER HEPÇİL, KEDİLER İSE TAM ETÇİL CANLILARDIR. BU YÜZDEN SOKAKTAKİ HAYVANLARI DA BESLERKEN ONLARIN SAĞLIĞINI GÖZETEREK mama seçimi yapıyorum.

çantamda da her zaman minikler için mama taşıyorum :)

sokak hayvanlarının yuvalarını ellerinden aldığımız, onlara doğal bir ortam bırakmadığımız içinde onların beslenmesi, bakımı, sağlığı boynumuzun borcu, sorumluluğumuz olmalı diye düşünüyorum.

Dünya tatlısı bir köpeğim var, 2 gözü de görmüyor, bana gerçekten ihtiyacı olduğunun farkındayım. Bırakın vegan mamaları, kuru mama bile yemiyor. Aynı zamanda köpeğin bir sağlıklı beslenme düzeni var ve bu düzene hayvansal ürünler ve hayvan etleri de dahil. Markete gittiğimde sadece onun için hayvansal ürün tedarik edip onları hazırlıyorum. Aslında derinden bir soruyla karşı karşıya bırakıyor beni. Her aldığım üründen sonra vicdan azabı yaratmakla beraber Şirinimin onları yemesi de mutlu olmamı sağlıyor. Kendimi sorgulama ve eleştirme nedenlerimin başında da bu konu geliyor.

hayvan beslemek vegan değildir diyene,

hayvan beslemek için kedi-köpek maması alınmasına gerek yok, bu tarz mamaların vegan olanlarıda mevcut, hem aynı zamanla patates kızartması, mısır, hamur işleri vb tatlılar gibi bi çok şeyide yerler. Hayvanlara ilgi duyan, onları besleyen, seven ve korumaya çalışmak herşeyden çok insanlıktır...

vegan bir insan hayvan sahibi olur, milletin ne yaptıgına ve kafasını karıştırmayın, vegan olmak demek sadece hayvansal ürün tüketmemek değil, hayvan haklarını savunmak, çevresinde elinden gelebildiğince hayvanlara yardım etmektir.

doğası gereği et yemek zorunda olan hayvanları beslemek vegan değildir.

endustrinin yeni zulüm kapısı hayvan mamaları. bize yediremedikleri ölümü elimizle hayvanlara yedirtiyorlar. ekledikleri envai çeşit maddeye girmiyorum bile. (talaş ana madde, öyle diyeyim. gerisi de artığın atığının peynir altı suyu tozu esansı.)

1990'a kadar bütün ev hayvanları evde ne yeniyorsa onu paylaşıyordu. buna et artıkları da dahil. 20 sene önce kedinin, köpeğin hasta olduğunu duysam gülerdim. Simdi bütün hayvanlar kanser oluyor, tümörleri var, kedi aidsi bile var. bizim gibi oldu onlar da.

Vegan bir insan hayvan sahibi olmaz, hayvanla kader ortaklığı yaşar. İçi burularak mama alır belki. ama bu durumun karşı durduğu sömürü sistemini beslemekte olduğunu bilir aslında.

Atalarımız bu hayvanları doğalarından kopardığı ve bize bağımlı hale getirdiği için büyük bir sorumlulukla sokak canlılarını besliyorum.

Sokakdan edindiğin 4 canlıyı da evimde besliyorum. Vegan beslemesem de Kendimce bu beslemeyi olabildiğince etik tutumumu uygun şartlarda yapmaya çalışıyorum.

Vegan olmayı düşünen kafasında soru işaretleri olan insanlar için de bu konunun vegan olmalarının önünde büyük bir engel olduğunu biliyorum. "kedim, köpeğim için zaten bu sömürünün bir parçası olacaksam kendim için de birşeylerden vazgeçmeme gerek yok" gibi bir düşünceyle veganlığın doğaya uygun olmadığına kendilerini ikna etmeye çalışıyorlar.

Tamamen etobur beslenme şartlarına uygun canlılarla bizim gibi etsiz de sağlıklı bir şekilde yaşamını sürdürebilecek canlıları kıyaslamasak mı? Birşeyleri bu kadar zorlaştırmasak mı?

şahsi fikir kısmına katılıyorum. lakin orada da şöyle bir durum var, nihayetinde binlerce yıl önce evcilleştirilmiş ya da insan ortamında yaşamaya alışmış canlar bu köpekcikler ve avlanma yetileri körelmiş, aynı durum kediler için de geçerli ve yunus parklarından kurtulan yunuslarda bile canlı balık yakalayabilme, yiyebilme rehabilitasyonları 1,5-2 yıl civarı bir zaman alıyorken bu kadar köpekcik ve kedicik nasıl rehabilite edilecek de tekrardan doğaya bırakılabilecek?

kaldı ki ortada bir doğa bırakmadık orası işin ayrı bir açısı, "ne yapacak bu çocuklar tarıma mı başlayacaklar kendi kendilerine?" sorusu ve senin cevabını aradığın bu sorular benim de kendimce cevabını veremediğim bir şekilde kafamın içinde döner durur.