Vegan olduğum Hiç dışlanmadim. Aksine imrenilip "keşke ben de olabilsem" tarzında yorumlar aldım. Bence bu konu aşıldı artık.
ailem tarafından yapıldığı zaman şehir değişikliği yaptığımda çözdüğüm durum.
Vegan olduğumdan beri karşılaştığım tek dışlanma;
'Komşu çocuğunun ellerini bana doğru silah yapıp, dış dış' demesi.
amerika'daki siyahların dışlanması gibidir, anlamsızdır. siz neden et yemiyorsunuz ki? hayır neden yani? '' dünyayı siz mi değiştireceksiniz '' diyenlerin hedefisinizdir. '' evet! dünyayı daha sömürüsüz ve barışçıl yapacak olan bizleriz '' sizler de bize katılın:)
sorunun veganlarda olduğu durumdur. Ama kötü anlamda söylemiyorum. çoğunluğun iyi ya da kötü, bir şekilde uyum sağladığı bir dünyada farklı olmanın bir bedeli vardır. Ne ilginçtir ki o bedel çok daha önceden ödenmiştir de aslında. Bir insan eğer konfor alanlarından çıkıp "burada bir hata var" diyorsa zaten kendini öteki gibi hissettiği içindir. keyfi yerinde olan ne kendini ne çevresini değiştirmeye kalkar. yani arıza dışlanandadır. ne güzel arıza. kendinizi arızalarınızdan sevin.
Vegan olduğum için dışlanma durumuna maruz kalmadım. Aksine insanların veganlığa olan merakından dolayı çevremde daha fazla ilgi gördüğümü söyleyebilirim. Tabii var olan kalabalık kendimi yalnız hissetmemi engellemiyor maalesef.
neden dışlanıyorsunuz anlamadım? kendinizi niye ezdiriyorsunuz? sizin ne yediğinizden millete ne?
Biz varız burda yaa, ne dışlanmasıymış...
bu baskıya uğrayan kişinin çevresinde bunları konuşabilecek bir tanıdığı veya vegan bir arkadaşının olmamasıyla daha da dibe çöktüren durum