bir navegan ile, veganlık konuştuğunuz sırada, karşı tarafın bir sürü navegan klişelerine ve anlamsız navegan cümlelerine maruz kaldıktan sonra, çok küçük bir sinir, sabırsızlık ya da agresiflik gösterin. baaaam! hayırlı olsun, artık siz de agresif bir vegansınız.
yemek için boğaz kes, keyif için balık tut, kürkü için avla, tüyü için canlı canlı yol, keyif için ava çık, ayakkabı için deri yüz, spor diye ata bin, gezmek için yine ata bin, eşekleri köle gibi çalıştır, tavukları kafeslere kapat, süt için tecavüz et, üç günlük bebeği annesinden ayır, iki kaşık bal için arıların kanatlarını kes, aman ben zarar görmeyeyim, hayvanlar görsün diye deneyi destekle, midyeleri kaynar suda canlı canlı haşla, fareleri kovmak yerine zehirle, hayvan dövüştür, tüm bunları yap sonra gel "veganlar asabi" de, "doğanın kanunu" de. yazabileceğim o kadar fazla şey var ki buraya sığmaz.
şu ana kadar büyük bir tartışma yaşamadım ve hiç agresif olduğum eleştirisi almadım. bu kanıyı beslememek için özellikle çaba da sarfediyorum ama bazen gerçekten çığlık çığlığa bağırasım geliyor. birgün kendimi kaybedip agresif veganlar kervanına katılacağım galiba.
Ben vegan değilken de çok agresiftim. Mesela yanımda biri ırkçılık ya da cinsiyetçilik yaptığında agresifleşiyordum. Veganlıkla ne alakası var.
Veganlar agresif mi? evet agresif güzel kardeşim ve sebebi etraftan gelen saçma sorular olabilir m? acaba, sen vegan olduğunu bildiğin bir insana off iskendere tereyağını dökünce çıkan o ses var ya onu nası canın istemiyor gibi cümleler ile insanı ger ve bunu 5 dakikada 50 farkı cümle ile yap sonra veganlar agresif
linç yer miyim bilmiyorum ama düşündüm de çok agresif değilim, bu yapıyla ilgili sanırım. hislerimi çok fazla dışarıya vurabilen bir yapım yok. navegan insanlarda en çok kızdığım şey; veganlıkla ilgili hiçbir bilgisi olmayan insanların, biliyormuşçasına fikirlerini beyan etmeleri ve veganlığı sanki başa gelmiş bir hastalıkmış gibi görmeleri. insanlar gerçekleri görüyor ama herkes farkına varamıyor. bunu sabah diyete başlayıp akşamına bırakmaya benzetiyorum. diyetin devamlılığı için kafaya dank edip kişinin kendi iradesiyle başlaması gerek, birilerinin zoruyla sağlıklı ve uzun vadeli olmaz.
agresif olduğum söylenemez ama şimdi diyalog veganlık üzerineyken, ben yıllarca okumuşum, araştırmışım, karşımda ise hayatında ilk defa vegan birisiyle karşılaşmış birisi bile olabiliyor. bu kötü bir şey diye demiyorum lakin karşı tarafta konuyu araştırma falan hiç bir şey yok ama öyle bir konuşuyor ki, sanırsın profesör mübarek. yok arkadaşcığım, o kişiye de sabır gösteremem, yine agresiflik yapmam ama net bir biçimde sınırlarımı çizerim. o kişiyle bu konuyu, kendisi bu tavırdayken konuşamayacağımı net bir biçimde belirtirim.
bu durumun naveganlar, medya, et ve süt sektörü vb. tarafından veganlar kendilerini kötü hissetsin ve sussun diye oluşturduğu bir stereotip olduğunu düşünüyorum son zamanlarda. zira çevremde bir sürü vegan var ama nedense bu agresif olanlara ben bir türlü denk gelemedim, bunu söyleyenler nereden buluyorlar bu kadar agresif veganı acaba?
bir de, insanlar zaten karakteri bakımından agresif olabilir. belki ben vegan olmadan önce de inanılmaz sinirli ve asabi bir insandım, sırf vegan oldum diye pamuk gibi birine dönüşmek zorunda mıyım?
bir de, insanlar zaten karakteri bakımından agresif olabilir. belki ben vegan olmadan önce de inanılmaz sinirli ve asabi bir insandım, sırf vegan oldum diye pamuk gibi birine dönüşmek zorunda mıyım?
evet cok agresifiz. siz neden degilsiniz? siz neden yapilan bu somuruyu gormezden geliyorsunuz? siz neden bunca aciya ofke duymuyorsunuz?
pardon, biraz agresif bi entry oldu.
pardon, biraz agresif bi entry oldu.
Agresif insanların hangi konuda olursa olsun iyi bir izlenim ve öğreti verdiğini düşünmüyorum, veganlarda da agresif olan var tabi ki.
Dünyanın bütün lokum insanlarını gerdiğim için üzgünüm:)) şaka şaka, şu açıdan bak canım kardeşim, ben hayvanların canı yanıyo diye yaptığım empati ile sabah akşam havuç kemirmekten kulaklarım uzamış, pofidik bi şey olmuşum, seni mi üzcem:)şaka bi yana dünyanın en barışcıl ve güzel isteğidir veganlık, benim yerime sen geriliyor olmayasın sakın?
çok saçma değil mi? sen kalk, benim sağlığım, sosyal hayatım, cinsel hayatım vb tonlarca konuda, sırf vegan olduğum için rahatlıkla eleştirme hakkını kendinde gör. ondan sonra ben dur diyip, sınır koymaya çalışınca veganlar agresif, e az önce konu benim ereksiyon olup olamamamdı, niye bozulduk ki şimdi?
Kaynağı, hala et yemenin ve naveganlığın kişisel ve saygı duyulması gereken bir tercih olduğuna dair boş ve yanlış inanış olan sorunsaldır. Biz tabii ki de kendilerini savunamayan canlıların sesi olacak, her canlının yaşama hakkı gibi aslında oldukça basit ve anlaşılabilir bir davayı savunacağız. Et endüstrisi şu an doğal hayatı mahvedip küresel ısınmanın ve çevre tahribatının en büyük sebebiyken bir sakini olduğumuz dünyanın ve bizden sonraki nesillerin geleceği için savaşacağız.
Çoğu Dizilerde, filmlerde bile sevilmeyecek, katlanılmayacakmış bir insan tipi gibi gösterilenler biz. Diğer insanlar tarafından vegan olduğu duyulunca gerizekalı ve zavallı muamelesi gören biz. Konusunu açmadığımız halde veganlığı sorgulatmaya çalışanlar onlar. "Ya bu günlük benim için yee" tarzında boş boş yalvaranlar onlar. En sonunda agresif damgası yiyen yine biz.
tum veganlar icin soylenemeyecek bir onermedir. tatli dil ile bircok insani veganlastirmis veganlar da bulunmaktadir.
genellikle çok sakin ve hoşgörülü bir tavırla anlatıyorum, tartışıyorum bu konu hakkında. İlgilenmeye insanlarla konuşurken üstelemiyorum. Bu genele baktığımızda negatif bir etki yaratacaktır çünkü.
Tartışmalarda Çok sakin bir uslüp takınmaya çalışsam da karşı tarafın veganlık hakkında yanlış bilgisi (bilgisizliği) ve o bilgisizliğindeki ısrarcılıkları karşısında, yanlışı düzeltme çabam agresiflik ve üstten bakma olarak algılanabiliyor.
Geçen gün biri "veganlar kendi çocuklarını emzirmiyorlar" dedi. Diyorum ki "öyle birşey yok, veganlığın anne sütü ile bir alakası yok", "hayır, hastane stajında bir sürü örneğini gördüm emzirmedi kadınlar veganım diye", "onun başka bir sıkıntısı vardır, veganlık aksine sütün bizzat annesinin yavrusuna ait olduğunu savunur bu nedenle sadece anne sütü veriririz çocuğumuza başka bir canlının hakkı olan sütü değil", "hayır gördüm veganım dedi, emzirmedi çocuğunu", "veganlık hayvan hakları ile ilgilidir, ekoloji ile ilgilidir. annenin çocuğunu sütünden mahrum bırakmasının veganlığın hangi amacına katkısı var ki, o kadının başka bir doğum sonrası depresyonu falan olabilir mi?" ısrar etti de etti.
bakın bu tartışmayı yaptığım kişi bir diyetisyendi, Alelade sokaktaki herhangi biri değil. Mecburen bu cehalette ki ısrarı tartışmanın bir boyutunda eğitiminin kalitesini, diplomasını sorgulatmak zorunda bıraktı. Kendisine biraz daha okuma yapması gerektiği tavsiyesinde bulundum. Sonuçta Ben karşısındakini aşağılayan, agresif taraf oldum.
Veganlar hayvan haklarını savunurken aşırı agresif davranışlar sergiliyormuş.
Ne yapalım peki ?
Bebek katillerine ve tecavüzcülere şiir mi yazalım ?
Bir insan sürekli olarak yaşam biçimi veya inandığı felsefe yönünden saldırgan argümanlara maruz kalıyorsa sakin kalması beklenebilemez kanımca.
neredeyse her gün, "hayvanlardan daha üstünüz","ıssız bir adada olsan ne olurdu ha? ha???", "proteini nereden alıyorsun?" "bitkiler de canlı", "sen yemiyorsun da dünyayı mı kurtarıyorsun?" diyen; minnoş, *canlı* bir kuzu gördüğünde ağzının suyu vahşice akan etyiyenlerle karşılaşan, et yemenin norm olduğu ortamlara sürekli maruz kalan insanların kendilerini korumaya almalarından daha doğal bir şey var mı? bu agresiflik olarak görülüyor çünkü etyiyenler veganlığı ve vejetaryenliği kendilerine saldırı olarak görüyorlar.
Veganlara özgü olmayan, her ulaşmak istediğine ulaşamayan veya savunduğu değerleri saldırı altında gören insanın vereceği tepkidir.
Önemli olan duyguları kontrol altında tutmayı öğrenmek ve bizi tahmin edilebilir kılmaya çalışan insanların söylediklerine tetiklenmeyerek bizi kontrol etmelerini engellemek bence.
Tüm hayatını veganlık üzerine inşaa ettiyse olası durumdur.