son zamanlarda kafamı kurcalayan bir mevzu bu. sistemi değiştirmek adına herkesin hassasiyet duyduğu bir konuda ayrı politik yol izlemek bana pek mantıklı gelmiyor. hatta vegan olmama rağmen sistemi değiştirirken ilk önceliğim hayvan özgürlüğü değil. sınıfsal ayrım ve toplumsallaşan konuları öncelik edinmek. ne yazık ki veganlık toplumsallaşmada sınıfsal ayrıma takılıyor. yazım dikkate alırsa uzun uzun yazışırız şimdilik üstü kapalı kısa yazdım.
Eğri oturup doğru konuşursak evet bir proletaryanın vegan olması zordur yada maddi durumu çok kötü olan birinin de vegan olması çok zordur bu insanlara neden vegan değilsin diye sormak mantıksız olur zira ihtiyaclar üçgeninde diptedirler etik kaygı taşımak ve bunu faliyete dökmek onlar için lükstür insan kendi ihtiyaçlarını ve çevresinin ihtiyaçlarını karşılıyamıyorsa diğerlerini oturup düşünmez hayvanlar önceliğim değil lafını da etik olarak yargılamayacağım zira insanın da her canlı gibi en temel içgüdüsü hayatta kalmaktır ve bunu topluluklar halinde daha kolay yaparak çoğalmış aile ırk gibi kavramları çıkarmıştır öyle yada böyle kendine yakın olana daha çok empati duyar bu sitedeki veganların çoğu bir bebekle bir kedi yavrusunun hayatı arasında kalırsa bebeği seçecektir veganlik daha 100 yaşında bile olmayan genç bir olgu bu tarz sarsıcı fikirlerin toplumda ve insanlarda kabul görüp her çevreye yayılması genellikle en az 200 yıl alır (bkz:kadın hakları) bundan 200 sene önce kadınlar en fazla bir yarım insandı ve hayatları degersizdi bir kadının ölümü de tıpkı bir hayvanın ölümü gibi "telef" statüsündeydi toplumun veganlığı kabullenmesi ve veganlığın bir burjuva hastalığı olarak görülmemesi uzun sürecek gibi görünüyor