vegan sevgili, eş

olması gereken bir durum hayatımda. ama aradığım kriter vegan/vegan değil olmuyor. veganlığa yakın bir noktadaysa zaten konuşmaya devam ediyorum.

vegan biriyle olmak istememin çoğu kişinin aksine oturup veganizm tartışmak değil, veganlığın anormal görülmediği bir noktada hayatıma devam etmeyi istemek. bir oturuşta bir yemeğin vegan olup olmayacağını tartışmadan birlikte yemek yapabilmek mesela... oh ne büyük rahatlık.

ilgilenenler tabiki DM,,,

hızlıca üremesi için gerekli tüm teşviklerin verilmesi gereken insanlardır.

Sıradan bir sevgiyi büyütmekten daha fazlasıdır çünkü birlikte bu sevgiyle dünyayı değiştirme inancınız vardır.

Henuz erisemedigim mertebe.
Yüzde 70 azalttı hayvan sömürüsünü ama dışarda ben yokken napiyor meçhul:(

sevgilin yada eşin var birde üstüne üstelik vegan öyle mi! bu kadar mutlu olmayı bu topraklarda yaşayan bir insanın bünyesi kaldırmaz tatsızlık çıkabilir

Sevgilinin tanışıldığında vegan olma zorunluluğu yok. Vegan olmayacağından emin olunca zaten artık sevgilim olmuyor.

Düşündüm de vegan sevgilisi olsa insanın bir şey alırken arayıp "sen bunu yiyebiliyo muydun içebiliyo muydun" "bunu yapabiliyo muydun" "nereye gidelim sen söyle" çünkü vegansın muhabbeti olmasa ne kadar harika bir şey.

Vegan sevgilim oldu ama o da her şeyi bana soruyordu. Demek ki sorun bende.

bir ihtimal, insanların vegan olmayı, zorlama üzerinden düşünmeleri, kendi davranışlarındaki alışkanlıkları sonucu olabilir. vegan olmayı istekle olabilecek, hür iradeyle verilebilen bir karar olarak görmeme, görmek istememe nedenleri, hayatlarında ciddi bir karar alabilmek, konfor alanını terk edebilmeyi kendi istek ve arzuları doğrultusunda yapamadıklarından kaynaklanıyor olabilir.

aynı anda, aynı dakikalarda vegan olmamıza rağmen (belki saniye farkı ile ben önce vegan olmuş olabilirim) kendi ailem dahil herkesin eşimi veganlığa zorladığımı düşünmesi .

Üstüne,' evlendin ya sırf yemek yapmamak için vegan oldun' diye yine yemek yapmak kadının göreviymişçesine insanların yorum yapması .

Eşime sen erkek adamsın nasıl et yemezsin tarzı cinsiyetçi,aşağılayıcı yorumlar yapılması..

çevreme göre eşimin de vegan olması benim için büyük "şans" mış, öte yandan aslında süreç kendiliğinden ilerliyor zaten, mesela önce ben vejetaryenken eşim direkt veganlıkla çıktı yola ama ataerkil toplumumuz, özellikle aileler benim kendisini silah zoruyla vegan yaptığıma ve 3 öğün 5 vakit brokolili makarna yedirdiğime inanıyor :) hatta bir kısım, şaka yaptığını zannederek "oo eşin bingöllü mü bide, o zaman kesin senden gizli gizli kebapları götürüyordur" ehemehemehe şeklinde sözde espriler yapıyor, ilk zamanlar laf anlatmaya çabalasam da artık duymamayı öğrendim çok şükür :)