izlediğim videolarda hayatı zehir edilen ve elinden alınan canlılar, sonra gary yourofsky.
Earthling belgeseli, veganearth instagram hesabıyla melike dirikoç
Vegan olmamı Nusret gökçe'ye borçluyum. Uzun süredir vejetaryendim, vegan olmayı deniyordum, Bir şekilde kendimi ikna ediyordum. Bir gün kendisini (takip etmememe rağmen) onlarca ineğin ortasında, sanki bir orkestra şefi gibi poz vermesinden aşırı rahatsız oldum. Sömürüsünü zaferleştirmişti . Bu sömürüye daha fazla ortak olmak istemedim. O günden beridir veganım. Neredeyse bir sene oldu. Teşekkürler nusret. Umuyorum ki sömürülerin bitsin. Ya da bunun sömürü olduğunu anlayabilen birilerine denk gelsin.
2017 yılında ilk köpek dostumuzu bir özel çiftlikten kurtardık eşimle. Ardından sokaktan yaşlı ve kör bir tane daha, sonra sokaktan zor durumda iki tane daha kurtararak evimizi deliler evine dönüştürdük. İlk köpek dostumuzla değişim başlamıştı, ben oldum olası ineklere tapınır derecesinde sevgi duyan biriydim. Eti de sadece köfte şeklinde yiyebilirdim. Çocukluktan beri (bence sindiremediğim için) tercih etmezdim. Sonra köpeklerini böylesine seviyorken ineği nasıl yersin fikri aklımdan çıkmıyordu ve gemi ile gelen ve yanılmıyorsam Mersin limanında demirleyen inekler bir anda eti bırakmama sebep oldu. Ardından eşim beni takip etti. Kendisi İran'lı, et, sofralarının önceliğidir. Aylardır kendimi ve eşimi vegan yaşam kültürüne hazırlamaya çalışırken kendisi pat diye vegan beslenmeye geçiş yaptı. Ben hazırlıksız yakalandım :) 2 ay olacak, daha çok yeni. Bizim şansımız dileyen herkesle olsun ??
Canan karatay
(kendisi veganlığı savunmuyor fakat ailemden öğrendiğim beslenme rutinimi değiştirebileceğim fikrini verdi)
kedim
suat erus
murat kınıkoglu
covid 19 virüsü
(kişiler tanımını biraz geniş almış olabilirim)
Hayvanlar, Suat eRUS, yeliz utku, soramazsın kanalı Vegan bölümü:)
zülal kalkandelendir benim için.
Aslında hep içimde vegan olmak istiyordum ama görmezden geliyordum. Beni iten kişi ise Çetin çetintaş. Çetin çetintaş'ın iteklemesiyle Başta tamamen denemek için başlamıştım. Okudukça bilgilendikçe ne kadar da doğru bir şey yaptığımı bunu çok önceden istediğimi, ne kadar bencilce davrandığımı farkettim. Bundan aylar aylar önce İlk uyanışım bir belgeselin kesitiyle olmuştu. bize çok benzeyen bir maymun türünün kendi bebeklerini yemesini izlememle şoka girmiştim. Başka bir canlının etini yeme düşüncesi midemi bulandırmıştı da işte birkaç gün geçti sonra unuttum gitti. Çünkü Zevk alma isteğim baskın gelmişti o zamanlar. Karın ağrıları ve halsizlikten dolayıda sürekli et yemeyi bırakmayı düşünüyordum. Ama o alışkanlıkları bırakmak için önce düşüncelerimizi temellendirmemiz ve gerçekleri görmemiz gerekiyor. Bende böyle bir süreçteyim. Başta yine ben merkezli başlasamda veganlığa şimdi bu ben merkezcilik hayvanlara zarar vermemeye, sömürüye destek olmamaya ve metalaştırmamaya dönüştü. ?
Benim için küçücük bir bebek olan oğlum. İnsanın başka bir memelinin etini yemesini zaten kötü buluyordum. Ancak sütün bir sömürü ürünü olduğunu oğlumu emzirirken fark ettim. Birilerinin beni sırf sütüm için yavrumdan ayırma fikrine bile katlanamıyorum. Başka bir anneye bunu yapamazdım.