2017 yılında ilk köpek dostumuzu bir özel çiftlikten kurtardık eşimle. Ardından sokaktan yaşlı ve kör bir tane daha, sonra sokaktan zor durumda iki tane daha kurtararak evimizi deliler evine dönüştürdük. İlk köpek dostumuzla değişim başlamıştı, ben oldum olası ineklere tapınır derecesinde sevgi duyan biriydim. Eti de sadece köfte şeklinde yiyebilirdim. Çocukluktan beri (bence sindiremediğim için) tercih etmezdim. Sonra köpeklerini böylesine seviyorken ineği nasıl yersin fikri aklımdan çıkmıyordu ve gemi ile gelen ve yanılmıyorsam Mersin limanında demirleyen inekler bir anda eti bırakmama sebep oldu. Ardından eşim beni takip etti. Kendisi İran'lı, et, sofralarının önceliğidir. Aylardır kendimi ve eşimi vegan yaşam kültürüne hazırlamaya çalışırken kendisi pat diye vegan beslenmeye geçiş yaptı. Ben hazırlıksız yakalandım :) 2 ay olacak, daha çok yeni. Bizim şansımız dileyen herkesle olsun ??