vegan itiraflar

hayvanları öldürmenin çok doğal olduğunu hararetle savunan herkesin bir anda dünya üzerinden silinmesini istediğim zamanlar olmuyor değil...

Vegan olmadan önce aldığım protein tozlarını bitirene kadar kullanacağım toplu almıştım çöpe gitmesini istemiyorum

geçtiğimiz günlerde sanırım şok markette bulunan bir soğan halkasıydı içerisinde herhangi bir hayvansal içermeyen, onu tükettikten sonra nedense saçma bir şekilde tüm soğan halkalarında durum aynımış gibi gittim superfresh'in soğan halkasından aldım yedim. superfresh'in soğan halkaları vegan değil tabi ben bir paketin yarısını tükettim. yani orada bir ayrılık oldu veganlık ile aramda o yüzden aşağı yukarı 10 gündür veganım...

bitkisel beslenen, ürünlerini yapan ama vegan olmayan kişilerden, onların mekanlarından kaçınmak bakış açısını anlayamamakla birlikte bu yerleri desteklemek gerektiğini düşünüyorum. tamamen vegan olmayan platformlarda olunması/ anlatılması/ yazılmasını, bu yerlerde özellikle altını çizerek vegan alternatifler talep edilmesini, katılınan etkinliklerde/ atölyelerde vegan felsefeden bahsedilmesini ve bitkisel beslenmeye yönelik yerlerin ve ürünlerin tercih edilmesini daha çok insana ulaşacak ve ekonomi yaratıp etkisini yükseltecek yöntemler olarak görüyorum. Sağlık sebebiyle bile olsa insanların önce bitkisel beslenmeye geçip davranış değişikliği göstermesinin aslında gönül rahatlığıyla daha çok öğrenmeleri, okumaları veya izlemelerine yol açtığına ve bu sayede veganlığı bir hayat felsefesi olarak benimsemelerine şahit oluyorum.

not: "vegan bir dünya" kitabının okunmasını şiddetle tavsiye ederim.

Vegan olduktan 1 hafta sonra 1 yudum ayran içtim. Çok kötü bir gün geçirmiştim, duygusal çöküntü içindeydim, ağlıyordum.
Sonra neden öyle bir anda vegan olma kararı verdiğim halde ayran içme ihtiyacı duyduğumu sorguladım. Olay sadece ayran değil anne sütü ve sakinleştirici etkisi olan laktik asit. Vegan olmadan önce de ayran baştacımdı. Memeyi ağzına alıp sütü emmeye başlayınca susan çocuklar gibiydim ve süt endüstrisinin bir türlü yetişkin olamayan insanlara hizmet ettiğini farkettim. Süt ürünlerini bırakamayan bir çok insanın mızıldanışında ki çocuksuluğu farkettiniz mi? Artık büyüme zamanı dedim bir süre kendimle mücadele ettim. Başka bir yavrunun sütünden olma şeyi içemezdim ve gerçekten büyüdüğümü hissettim. Şimdi aklıma bile gelmiyor. Ayrıca şarapta da laktik asit var.

Vegan döner peynir vs yiyenleri eleştiren masterveganlara gıcık oluyorum. Sol fraksiyonlar gibi olduk bu nedir arkadaş? Hayvan kullanmadığı sürece kimin ne yediği niye bu kadar tartışma konusu haline geliyor ben anlam veremiyorum :/

Bir keresinde adımı dahi sorduklarında sandalyeden düşecek derecede sarhoşken arkadaşım ağzıma bir kaşık tavuk sote vermiş(saygısız bebe)bu sırada video kaydı yapılıyor bana tavuk yedin gitti veganlık diyorlar güzeldi pişmanım gibi bir şeyler zırvalıyorum.. Ama veganlık gitmedi eser miktarda girdi bedenime sadece malesef

Yoğun bir mücadeleye giriştiğim ideallerime, başkalarının -hiç haketmedikleri halde- eliyle koymuş gibi ulaşmaları beni derin bir matem ve kine bulamıştı. Varlığımın dayanılmazlığını sorguladım çoğu kez. Saçlarımı kestim. Çok kez intiharı düşündüm. Okuluma bu nedenle ara verdim. Tam o dönemlerde iki kedi insanı oldum; daha sonra tüm türlerin. Beni hayata bağlayan, hayvanlar oldu; uğruna savaş vereceğim, yine onlar. Onlara hayatımı borçluyum...

Bazen soya kıymasıyla börek poğaçacı yapıp naveganlara “hayvan kıyması” diye yediriyorum. Soyadan iğrenen naveganlar löp löp götürüyorlar.

"biz de etin, peynirin vs. tadını özlüyoruz ama yemiyoruz." diyen vegan / vejetaryenlere sinirleniyorum. vegan ya da vejetaryen ideolojinin bir irade meselesi olduğunu düşünmüyorum. hayvan bedenlerini sömürerek elde edilen ürünleri ya da ölü hayvan bedenlerini besin kategorisinden çıkaramayarak nasıl "özlüyorum" diyebilir insanlar? aklım almıyor.