Bir araya gelince çeşitli sorular, uyarılar, nasihatler vb. eşliğinde zor geçen ortamlar olabilir. Bazen hiç beklenilmeyen bir anda destekleyici çevreye de dönüşebilirler ve ortam çiçeklenir.
5 yıllık vejetaryenliğim boyunca bir gün biteceğini düşündüler. vegan olduğumda ise bunu keskin/net bulup bitmeyeceğine ikna oldular. Söylemleri ve davranışları daha destekleyici.
annemi vegan yaptım babam ise veganlığın argümanlarını mantıklı ve doğru buluyor ama hala vegan değil. ilginç bir kafası var daha çözemedim.
az önce iş arkadaşım küçük çocuğunun kurban bayramında köye gitmesinden sonra asla et yemediğini, denek fareler için ağladığını gurur ve sevgiyle anlattı. bazı çocuklar iyi ya✌?
O benim. Kızım(14)Bir kaç ay önce vejetaryendi. Şimdi veganlığa doğru gidiyor. Tamamen destekliyorum. Bitkisel beslenmesi için elimden geleni yapıyorum, tarifler bulup deniyorum, alışverişimi ona göre yapıyorum... Ben de et ve tavuk yemeği bıraktım. Ama sorun babası. Benim vazgeçirmemi istiyor. Sadece patates ve makarnayla besleneceğini düşünüyor-çünkü eşi farklı yemekler yapmakla uğraşamazmış. Dışlanacağını düşünüyor vs. Neyse ki kızım sağlam argümanlarla karşılarında durabiliyor. Hep destek tam destek ?
Çocuk kapsamına giriyor muyum bilmiyorum ama evet ne kadar 30 yaşında olsam da benim de bir ailem var. Yaklaşık 1,5 senedir veganım, ilk başladığımda sağlık konusunda ki endişeler nedeniyle çok fazla gereksiz nasihat dinledim, sonrasında sağlık konusunda yaşadığım iyileşmeler, değerlerin vegan olmadan önceki halinden çok daha iyi olması vb nedenlerle çevremi vegan ya da vejeteryan yaşama ikna edemesem de onların da daha fazla bitkisel beslediklerini görmek bile mutluluk verici. İşin garibi dedem ve babaannem çok daha geleneksel bir ortamda yaşıyor olsalar da çok daha dikkatli dinleyip daha dikkatli biçimde davranmaya özen gösteriyorlar.
