Herhangi bir grup insana ne yapmış yapıyor olurlarsa olsunlar saygı duymakta tereddüt etmem. Aksi türlü yaşamak çok zor olmaz mıydı? zaten kendimize benzemeyen insanlar her taraftalar. Ayrıca bu davranış vegan yaşam biçimini benden daha önce uygulamaya başlamış ya da bir şekilde benden daha kapsamlı bir şekilde uygulayabilen bir insana bana saygısızlık yapma yolunu açmaz mı? Bence bu tür sosyal yaşamın gerekliliği olarak adlandırılabilecek şeyler tartışmaya açık bile değil.
hayvan kullanımını onaylamak vegan aktivizmi etik alandan çıkarıp plantbased diyete döndürmek olur. etik veganım diyen biri naveganların hayvan kullanmasına saygı duyarsa o kişi için veganizm sadece bi diyet çeşitidir.
"tam bi tutarlılık sağlayamayacağız"
bu bir safsata. sırf veganlar için de geçerli değil, herkes bunu iddia edebilir. kimsenin tamamen ahlaki yaşayamayacağını iddia ediyorsak o zaman neden hırsızlık yapmıyoruz, neden birilerine işkence yapmıyoruz, neden birilerine tecavüz etmiyoruz? sonuçta temel ahlaki değerler var, ahlaki nihilizm içinde değiliz. her şey siyah ya da beyaz da değil. elimizden geldiğince tutarı olabiliriz. bu iddia inanılmaz boş gerçekten ya. üzerine hiç düşünülmediği bile belli.
inandığımız ahlaki değerleri birileri incinecek diye dilimizi yumuşatarak veya onların seçimlerine saygı duyarak savunamayız. hak meselelerinde her zaman daha ofansif ve cesurca bi tavır takınıp gerçekleri çekinmeden ifade etmek çok önemli.
Tabiki her navegana düşman gözüyle bakamam, böyle hayat geçmez ama bir tür var ki ben de o cins insana saygı duyamam, sevgi hiç duyamam. Bu tür genelde yaptığının bilincinde olan, mezbahayla, avcılıkla, sirkçilikle dalga geçen gayri ciddi karakterlerden oluşur.
Ancak diğer taraftan uyanmaya meyilli, dinleyen, ciddiye alan, sorgulayan bir navegan kesim de vardır ve ben bunlara sevgi saygı beslerim. Zira ben de 3 yıl öncesine kadar ölmüş hayvan yiyordum, 1 yıl öncesine kadar da navegan besleniyordum.
Sosyal medyada paylaştığım gönderiye bir naveganın 'sizce vegan olmayanlar cani midir' sorusuna cevabım; asıl sorun benim ya da başka bir veganın sizin hakkınızda ne düşündüğü değil. Sorun canice davranışlara maruz kalan hayvanlar... biz neler olduğunu paylaşıyoruz. Apaçık herşeyin ortada olduğu videolar, görseller, yazılar... biri bunları görüpte nelere neden olduğuna değilde bunları paylaşanların kendileri hakkındaki düşüncelere takılıyorsa orada uğraşacak bir şey yoktur bence. Ben kimse bana saygı duysun diye vegan olmadığım gibi dışlandığımda eleştirildiğimde dalga geçildiğimde oldu. Bu kişisel bir mevzu değil. Hayati bir mevzu. Kimse kimseye ne saygı duysun ne de saygı duymasın. Herkes olanı görsün sadece...
Elbette insanlara saygı duyulur. Ancak başlık "navegan"lara olduğu için insanın belli bir yönünü ele alınıyor. Naveganlara da saygı duymuyorum. Etik olmayan bir şeye de saygı duymayalım..
Başkasınin yaşam hakkına saygı duymayana saygı duymak zorunda değilim ama ne yazik ki insanlara etkili aktivizm yapmak icin bu tur duyguları geride birakmak gerekiyor ki zaten bende anamın karnindan vegan dog,adım herkesin bilinçsiz yaşadığı bir donem olabilir ama yinede ben bunu 15 yaşında anlayıp kabul edebilirken insanlar niye hala bunu bilmelerine ragmen kabul etmiyorlar..
davranışlarına değil, varoluşlarına duyulan bir saygı olmalı elbette. ki her naveganın içinde potansiyel bir vegan var, tıpkı hepimizde bir zamanlar olduğu gibi. benim için bu saygının kırılma noktası veganlığın 'tercih' olduğunun üstüne basa basa söylenmesi. gerçekten bir canlıyı sömürmek ve acı vermek tercih mi yani? hangi mantıkla etik tanımından, adalet kavramından sıyırıp 'tercih' denebiliyor buna?
duymadığım, duyamadığım, duymayacağım, duyamayacağım saygıdır. bu bir tercih meselesi değildir, bu bir seçim değildir.
(bkz:g*tünden argüman uydurmak)
(bkz:g*tünden argüman uydurmak)
Göstermelik duyulan saygı. Çünkü çok zor ve fazlasıyla sabır istiyor.
hayatımdaki benim için en değerli insanlar vegan değil. karşılıklı olarak birbirimize karışmama yolunu seçtik. saygı duymak mı denir buna pek emin değilim tabi. ama öylesine biri vegan olduğumu duyduğunda bu konu karnımı acıktırdı iskender yiyeyim diye lafımı kesiyorsa(biri gerçekten dedi bunu karşımda) o ortamdan sessizce kalkar giderim, sıkıntıya hiç gelemem.