Urfalıyım. Kahvaltıda hayvan yiyen insanlarız . Yapamazsın dediler , çok mutluyum , urfalıvegan olarak tarihe adımı yazdırmak isderim :)
Vejetaryen olmamın 1 haftası bile dolmamışken, işten çok aç bi şekilde geldim ve yaklaşık 10 yıldır olduğu gibi yemeksepetinden sipariş verdim. Yarım saat sonra müdavimi olduğum restorandan siparişimi aldım kumru söylemişim. Nasıl ruhsuz bir makine olduğumu düşündüm. Acıktığım için yıllardır olduğu gibi farkında bile olmadan, hiç düşünmeden yine eski kafa yapımla vermişim siparişi. Kumruya baktım düşündüm üzüldüm ve çöpe atıp yanında söylediğim navegan tatlıyı yedim. O gün doğru olduğunu düşündüğüm şeyi yaptım ama tatlıyı yerken neyin parçası olduğumdan haberim yoktu.
Hiçbirimiz mükemmel değil ya da ben şimdiye kadar hiç mükemmel birini görmedim. İnsanız hata yapabiliriz ama böyle durumlarda aldığımız kararların sebebini düşünüp öyle hareket etmemiz daha doğru gibi.
hiçbir şey bize yasak değil, biz yanlış olduğunu düşündüğümüz için yapmıyoruz. Bunu da unutmamak gerek.
hayvan dostlarımızın çektiği sıkıntıların yanında bir hiçtir resmen. inanın bizim olmayanı kullanmayı bırakmak çok basit ve vegan düşüncenin gelişimiyle paralel olarak daha da basitleşiyor.
bence bu durumda bir sıkıntı yok. böyle bir yola başlamak zaten çok güzel, gün geçtikçe, araştırdıkça, izledikçe kendin yemek istemeyeceksindir hayvansal gıdaları. herkes bir anda tamamen vegan olmak, mükemmel olmak zorunda değil. eğer eti çok seviyorsan, bitkisel versiyonlarını satın alıp onları yiyebilirsin. başka insanlarla bir arada olunduğunda ilk zamanlar zorlanmak çok normal. sonrasında zaten kendin tepki koyacaksındır, eminim. umarım kendini kötü hissetmezsin, her şey zamanla rayına oturacaktır.
İradem düşük ve boğazıma çok düşkün biri olarak yaşadığım sıkıntı, kendime zaman veriyorum ve denemeye devam ediyorum.
3 aylık veganligim boyunca hiçbir sıkıntı yaşamazken bayram ziyareti için gittiğim ananemlerde büyük sıkıntılar yaşadım, ne mutfağa rahat girebildim kendime özel bir şey pisirebildim ,ne de kurban bayramı sonrasinda pişirilen yemeklerden yiyebildim, ama 6. günün sonunda gelen pideye karşı koyamadim.kendime bir sürü bahane sıraladım; 8 kişiyiz 17 tane yaptırmışlar sen bunu zaten talep etmedin ve çöpe gidebilir, kaç gündür bir şey yiyemiyorsun,bir kereden bir şey olmaz vs. Ama bir o kadar da iyi biliyorum ki, ısrarla birşey yemeyip bir tık daha aç kalırsam bana kıyamaz ve yemeklere adım kadar eminim et koymamaya baslarlardi.
Bu bana beni tahrik ettigi için tecavüz ettim sayın yargıç bahanesini anımsatıyor,tamamiyle yalan ne eksik ne fazla ama bildiklerimi silemem. Denemeye devam edeceğim, en azından zaten bozdun bahanesini kullanmayacağım..
Daha yolun çok başındasın, belki de kafanda net olarak oturtamadan başladığın veganlığa. Herkesin iradesi, alışkanlıllardan vazgeçme düzeyi aynı değil. Bu yaşadığını bir kaza olarak kabul et. Kendine neden vegan olduğunu sık sık hatırlat, iradeni zorlayacak ortamlara girmemeye çalış, girmek zorundaysan belki öncesinde bir kaç mezbaha videosu izle. Bence yedikten sonra yaşadığın pişmanlık veganlığını pekiştirmek konusunda sana büyük bir ders olmuştur.
yaptığının yanlış olduğunu biliyorsun zaten. bir hayvansal gıdayı yemek üzereysen o gıdayı elde etmek için hayvanın nasıl acı çektiğini aklına getir ve kendine şunu sor: bunu yemek ahlaki olarak doğru mu? ayrıca kendisine vegan diyen bir kişi niye kurban bayramı denen bir vahşete ortak olup ailesini ziyarete gider anlamış değilim. hayali allahları için katlettikleri masum hayvanın ölü vücut parçalarını sana yemek diye ikram edeceklerini bilmiyor musun? bu karakterli bir insan davranışı değil, sürüye uyma psikolojisi. eğer vegansan kurban bayramı denen vahşetin sırf kültürel diye, ziyarete gitmezsem elalem ne der diye bir parçası olmazsın asla.