benim de zaman zaman canımın çektiği oluyor, özellike açsam, ama bu noktadan sonra ne yaptığım önemlidir. ben yemiyorum, sen de yememeyi tercih etmişsin bence kendinle gurur duymalısın. eşimden örnek vereyim, bu kararı almadan önce en çok zorlandığı konu kokoreç konusuydu, hala da deli gibi özlüyor biliyorum, arkadaşları tam etçil insanlar ve arada pislik olsun diye eşimi en sevdiği kokoreççiye götürüyorlar, çok canı istiyor biliyorum ama her seferinde söylediği tek bir cümle var, onlar annelerinden koparılmış bebekler, ben bebek yemem, bu kadar net.