canım benim, milyonlarca vegan ve milyarlarca hayvan senin yanında, asla yalnız değilsin. Büyük bir değişim yaşıyorsun ve bu bocalamalar çok normal.
anneciğinin yaptığı yemeklere hayır demek belki de en zoru. Onun küsmesi, seni henüz anlamadığından. CANININ ÇEKMESİNDE ONU ÜZMEK İSTEMEMENİN, AİLLENLE TERS DÜŞMEKTEN DUYDUĞUN RAHATSIZLIĞIN DA PAYI OLABİLİR. KENDİNE SAKIN YÜKLENME.. KOLAY DEĞİL TOPLUM BASKISINA DİRENMEK.
onlarla üzüntünü paylaşabilirsin, annen seni zaman içinde ilk anlayan olacaktır. Hayvansal ürünlerin hepsinde dişi hayvanların çektiği büyük acılar var. Bu sektörde sistemli bir şekilde hamile bırakılan, yavruları ve sütleri çalınan anneler en uzun süreli işkenceye maruz kalanlar.
Onların argümanlarına cevap vermeye çalışma. Bu gerçekleri hatırla, söyle, olmuyorsa da zorlama. Çünkü üst jenerasyon için bu gibi bir değişim seninkinden çok daha zor.
Ve hatırla, annenin yemeklerinde içerik ne olursa olsun, senin canının çektiği şey onun o yemeklere kattığı sevgisidir. Bunu ona söyle ve senin için de bir şeyler denemesi için ona tarifler bul. Onları değiştirmeye çalışma ama sana saygı ve anlayışla yaklaşmalarını istemeyi de ihmal etme.
Kusura bakma çok öğüt verir gibi oldu. İçimden geldiği gibi yazdım. Sana uyan bişey bulursan ne mutlu bana. yaşasın herkes için özgürlük. :)
