samimiyet kurabilmeniz, ortak birçok noktada buluşabilmeniz açısından aslında navegan arkadaşlardan çok da farklı olmayan arkadaştır.vegan olalı bir buçuk yılı çoktan geçti ve bu süre içinde gerek kamplarda, gerek pikniklerde, gerek eylemlerde tanıştığım onlarca vegan arkadaş edindim. hepsi de birbirinden tatlı insanlardı, kimi açılardan birbirlerinden farklı olsalar da. ne var ki, belki uzunca bir navegan geçmişim olduğundan (ki hangimizin 'neredeyse' öyle uzun bir navegan geçmişi yok) en iyi, en güvenilir ve yanlarında kendimi en mutlu ve rahat hissettiğim arkadaşlarım navegan arkadaşlar. onları uzun seneler önce tanıyor olmam kesinlikle bunda etkili. ama maalesef onlarca vegan arkadaş tanımış olmama rağmen uzunca süreler arkadaşlık kurabileceğimi bana düşündüren bir vegan olmadı. sanıyorum hep eylemler için bir araya gelmemizden ya da veganlık üzerine tartışıyor olmamızdan ya da ne bileyim aslında vegan olmamız dışında pek de ortak bir noktamız olmadığından kendimi yakın hissettiğim bir vegan arkadaşım olamadı.benzer düşüncelere üniversiteye psikoloji okumaya gittiğimde de kapılmıştım. 'hah', demiştim, 'bir sınıf dolusu psikoloji aşığı insanla arkadaş olacağım'. ne heyecanlıydım. ahhhh, sonu kocaman bir hüsrandı tabiki. birçok konuda taban tabana zıt olabileceklerini bile düşünemezken, mantıken aslında herkesin fikir birliğine varması gereken bir noktada bile, nasıl oluyor da psikoloji okuyacağım diyen insanlar birbiriyle anlaşamıyordu, anlayamıyordum. işte vegan arkadaşlık mevzusunda da böyle sanki. vegan olmamız dışında başka bir ortak noktamız yokmuş gibi geliyor bana nedense. bunu düşünmek bana ve bu konuda benim gibi düşünenlere kalmış sanırım.
