Bir zamanlar cahildim. Hayvanları çok sevmeme rağmen bazılarının etinden, sütünden yararlanmak bana doğal geliyordu çünkü bizlere aksini öğreten olmamıştı. Bazı hayvanlar sevilmek için bazıları sömürülmek için vardı. Yani HAYVANSEÇERdim. Bizlere gerçeklerden ziyade süslü masallar anlatıldı. O masallarda mutlu inekler, sevimli tavuklar vardı ve yaşamımızı sürdürebilmek için o hayvanlara ihtiyacımız olduğu öğretilmişti. Sonra bir gün "Vegan" kelimesini duydum ve başladım araştırmaya. Yediğim et, peynir, içtiğim süt... Bütün bunlar nasıl, hangi koşullarda önüme sunuluyor? Bu çark nasıl dönüyor? Her şey cidden bu kadar mükemmel mi? Sorgulamalar daha fazla bilgi edinme çabaları derken hakikat suratıma çarpıverdi. Farkında olmadan bunca yıl bu sömürüye ortak oluşum! Bir gecede vegan oldum ben ve her vegan gibi keşke daha önce olsaydım dedim. Gerçeklerden kaçmak yerine perdeleri açıp, duvarları yıkmalı insan! Hayvanlar bizim için değil, bizimle yaşamak için var!
