Anne ağaçlar var ormanda. Besin dağılımını ayarlıyor çevresindeki tüm bitkilerle mantar ağı üzerinden, elektrik sinyalleriyle iletişim halindeler. aile derken biraz geniş almak lazım, bildiğimiz aile değil. yani bu nasıl anlaşılmıyor şaşırıyorum neredeyse. sonuçta meyvelerinden büyüyen yavruları var bu canlıların.
bir ormana gitmiş olmak, ağaçlarla zaman geçirmiş olmak, onlara sarılmış olmak yeter sanki. Ormandaki her bitki, konumunun, çevresindeki bitkilerin ve aralarındaki boşluğun farkındadır. Manyak bir ortamdır orman. Danslar, aşklar, drama, hepsi ağır çekimde gerçekleşir.
Eğer onlara saygı duyulsaydı; evcil türlerin seri şekilde üretilmesi, hormonlarla, zehirlerle, genetik müdahaleyle doğal niteliklerinin altüst edilmesi gibi şeyler söz konusu olmazdı.
Bizi Vicdani bir empatiye çağırmıyorum aslında burda galiba, şimdi farkediyorum. Belki de canlıları kökünden koparmadan yaşayabiliriz demeye çalışıyorum. Meyveleri bizim için fazlasıyla yeterli çünkü.
