denizciyim ve gemide vegan oldum. henüz yeni hayatıma alışamamışken gemiden ayrılıp navegan olan sevgilimin yanına gittim. evlenmemize 20 gün vardı. ikimiz içinde fazla değişkenin olduğu bir 20 gün ve sonrasında 6 ay geçirdik. onun gözünden bakarak 5 yıllık ilişkimiz için çok radikal bir değişiklik yapmış oluyordum. bu durum ekstra bir soru işareti anlamına geliyordu evlilik hayatımız ve geleceğimiz için.veganlığı sindirememişken bir başkasına anlatmak sanıldığı kadar kolay değil. bu durum çevremizde kimsede görmediğimiz ve ilk defa deneyimlediğimiz bir duyguyken hemde. beni anlıyordu ama onun içinde her şey o kadar yeniydi ki, şöyle bir durum geçti aramızda; ilk günün akşam yemeği için kendisine tavuk taşlığı almıştı ve akşama doğru bana aynı masada tavuk yerse rahatsız olup olmayacağımı sordu, cevap vermeden önce düşünmem gerekti çünkü ilk defa böyle bir seçim hakkım olacaktı (son 20 günün gemide ve herkesin günde üç öğün hayvansal gıda yediği masalarda ve tabi ki kimseye karışamayacağım bir ortamda geçtiğini tekrarlamak isterim.). kendimi denemek ve onu kısıtlamamak için rahatsız olmayacağımı söyledim. sonuç olarak rahatsız oldum. bu durumu dile getirdim.artık eve et gitmiyordu ama süt peynir vs giriyordu. kendisi dışarıda yemek yiyeceksek veya bir davete gidecekse et de yiyordu. her ikimizde kendimizden ödün vermiş oluyorduk ki evliliğin temel taşlarından birisinin ödün vermek olduğunu düşünüyorum. veganlık şu anda kişiliğimin temel taşlarından birisi ve evlilikte olsa dahi böyle temel bir hayat görüşü söz konusu iken ödün vermenin biraz fazla olduğu fikrini o gün de taşıyordum şimdi de taşıyorum.
