Yani aslında bir yandan anlayabiliyorum bunu. bundan sonra olabildiğince sömürüsüz bir yaşamı kabullenmek çok iç rahatlatıcı bir şey. Dünyanın hayvan sömürüsü hakkında az da olsa bilinçlenmeye başladığı şu zamanlarda bu uğurda bizim de bir adım atmamız çok güzel ve bunu kutlamak gayet normalmiş gibi geliyor
bir yandan da anlayamıyorum. şöyle ki, ben 21 yaşındayım ve 4 aydır veganım. İlk vegan olma kararı aldığım hafta "vegan olmak aslında bu kadar kolay bir şeymiş, son birkaç yılda kendi kendime uydurduğum vegan olamama bahanelerim fazlasıyla yersizmiş ve ben 21 yıl boyunca göz göre göre hayvanları sömürmüş, navegan yaşamışım" farkındalığına erişmiş ve bundan bayağı bi' rahatsız olmuştum. bundan sonraki sömürüsüz yaşamımı Kutlamak bir kenara dursun bayağı üzücü bir dönemdi benim için ve bu dönem hâlâ devam ediyor. Hâlâ bu kadar geç kaldığım için kızıyorum kendime.
