+++
-asla doğru bulmadığınız konuya gelecek olursak, benim üç yavrum var, uzuvları yerinde dışarıdan sağlıklı gözüküyorlar fakat birinin sürekli kullanması gereken ilaçları var, birinin özel mama kullanması gerekiyor ve fiyatı gerçekten çok yüksek ve biri de psikolojik olarak hasta aşırı bir agresyonu var uyutulacaktı ama yaşadıklarından dolayı bu hale gelmesinin suçlusu o değildi ve buna gönlüm razı olmadı (pitbull değil, ne miksi olduğunu bilmediğimiz bir sokak köpeği), bizi bildiğiniz ısırıyordu saldırıyordu yaralandık ama çok uğraştım çok emek verdim hayvan psikolojisi profesörleri eğitmenler bir sürü insana götürdüm gösterdim, yani demem o ki birine bakmanız için illa ki kolu bacağı olmaması gerekmiyor, dışarda kalsa öleceğini bildiğiniz ve maddi manevi bakıma muhtaç olan çocuklara da birilerinin bakması gerekiyor. sanıyorum ki şu an engelli bir hayvana bakmıyorsunuz. 3 kere felçli köpeklere ve bir kediye geçici yuvalık yaptım. gerçekten çok sorumluluk ve en önemlisi vakit isteyen bir şey, herkes yapamaz bakamaz. düşündüğünüz kadar kolay değil. hem fiziken hem zihnen yorucu bir şey. tabii ki her zaman öncelik engelli hayvanların ama bunun için vaktinizin ve sabrınızın olması gerekli, benim çalışma hayatımdan dolayı felçli bir bebekle ilgilenecek vaktim olmuyor ama görme engelli bir kediyi daha ailemize eklemeyi düşünüyorum.
-bir kez doğum yaptıktan sonra tabii diyen biriyle kısırlaştırma konusuna hiç girmeyeyim. yeterince konuştum zaten.
-kalıcı bir çözüm falan olmayacak, tek yapabildiğimiz bulunduğumuz çevreyi iyileştirmek, insan ırkı yok olana kadar hiçbir canlıya bu dünyada rahat yok.
-asla doğru bulmadığınız konuya gelecek olursak, benim üç yavrum var, uzuvları yerinde dışarıdan sağlıklı gözüküyorlar fakat birinin sürekli kullanması gereken ilaçları var, birinin özel mama kullanması gerekiyor ve fiyatı gerçekten çok yüksek ve biri de psikolojik olarak hasta aşırı bir agresyonu var uyutulacaktı ama yaşadıklarından dolayı bu hale gelmesinin suçlusu o değildi ve buna gönlüm razı olmadı (pitbull değil, ne miksi olduğunu bilmediğimiz bir sokak köpeği), bizi bildiğiniz ısırıyordu saldırıyordu yaralandık ama çok uğraştım çok emek verdim hayvan psikolojisi profesörleri eğitmenler bir sürü insana götürdüm gösterdim, yani demem o ki birine bakmanız için illa ki kolu bacağı olmaması gerekmiyor, dışarda kalsa öleceğini bildiğiniz ve maddi manevi bakıma muhtaç olan çocuklara da birilerinin bakması gerekiyor. sanıyorum ki şu an engelli bir hayvana bakmıyorsunuz. 3 kere felçli köpeklere ve bir kediye geçici yuvalık yaptım. gerçekten çok sorumluluk ve en önemlisi vakit isteyen bir şey, herkes yapamaz bakamaz. düşündüğünüz kadar kolay değil. hem fiziken hem zihnen yorucu bir şey. tabii ki her zaman öncelik engelli hayvanların ama bunun için vaktinizin ve sabrınızın olması gerekli, benim çalışma hayatımdan dolayı felçli bir bebekle ilgilenecek vaktim olmuyor ama görme engelli bir kediyi daha ailemize eklemeyi düşünüyorum.
-bir kez doğum yaptıktan sonra tabii diyen biriyle kısırlaştırma konusuna hiç girmeyeyim. yeterince konuştum zaten.
-kalıcı bir çözüm falan olmayacak, tek yapabildiğimiz bulunduğumuz çevreyi iyileştirmek, insan ırkı yok olana kadar hiçbir canlıya bu dünyada rahat yok.
