ben güneydoğuluyum, babam da öyle. ikimizin de içinde doğup büyüdüğü yemek anlayışı hayvan sömürüsü üstüne kurulu. hatta bundan sebeple ne zaman memleketime gidesim gelse bir yandan içim sıkışır. oradaki sülalem de birbiriyle iç içe ve genişçe. üstüne yemek bizde büyük bir olaydır.
ilk vejetaryen olduğum zaman ailemden, özellikle de babamdan büyük bir tepki geldi. 2 sene boyunca nerdeyse her sofraya beraber oturduğumuzda uğraştı benimle. kimi zaman masadan tartışıp ağlayarak kalktığım da oldu. ama canım babam sonra sonra bıraktı.
vegan olduğumda tepkilerinden daha çok çekindim. ama aksine hiç beklediğim gibi olmadı. annem hala sağlık kaygılarından dolayı söylenir ama babam hiç sesini çıkarmaz bana, tatlı tatlı gider vegan sütü alır koyar dolaba yanlarına gittiğim zaman. fakat alıştıkları için mi, yoksa yaşlanıp çocukları saldıkları için mi giderek itirazları azaldı bilemiyorum. bu durumda olan herkese sabır diliyorum!
ilk vejetaryen olduğum zaman ailemden, özellikle de babamdan büyük bir tepki geldi. 2 sene boyunca nerdeyse her sofraya beraber oturduğumuzda uğraştı benimle. kimi zaman masadan tartışıp ağlayarak kalktığım da oldu. ama canım babam sonra sonra bıraktı.
vegan olduğumda tepkilerinden daha çok çekindim. ama aksine hiç beklediğim gibi olmadı. annem hala sağlık kaygılarından dolayı söylenir ama babam hiç sesini çıkarmaz bana, tatlı tatlı gider vegan sütü alır koyar dolaba yanlarına gittiğim zaman. fakat alıştıkları için mi, yoksa yaşlanıp çocukları saldıkları için mi giderek itirazları azaldı bilemiyorum. bu durumda olan herkese sabır diliyorum!
