Benim bile farkında olmadığım yavaş yavaş küçük bazı etkilerin birleşip dağ olmasıyla gerçekleşti vegan oluşum. Vejeteryan bir eski sevgili, olur olmadık gözümün önüne gelen bir ağlayan inek görseli, bir yerde okuduğum 'Kedilerini seviyorsun diğerlerini neden yiyorsun?' sorusu.. Sonra aniden ablam vegan olmayı deneyeceğini söyledi. Onu desteklemek için araştırmaya başladıkça açıkça bir karar almamış olmakla birlikte öğrendiğim şeyler zaten et ve süt ürünlerini yiyemez hale gelmeme neden oldu. Ama birşey vardı beni tutan ve ne olduğunu anlamıyordum. Bir akşam bir arkadaşımın evinde davetliyken 'Yeaa var mı sende veganlık vejeteryanlık falan?' diye sordu pek de onaylamadığı belli bi tonda. 'Aslına bakarsan aklımı kurcalayan bir konu.' dememle 'Yeaa bırakın bu işleri yeaa, kasmayın yeaa, raatt olun yaa' diye parlaması bir oldu. Ertesi gün bunu düşününce beni engelleyen şeyin ne olduğunu buldum. Böyle insanlardan korkuyordum.. Yargılanmaktan, söyleneceklerden, yalnız kalmaktan.. Korkmamaya karar verdim ve bir yıldır
veganım.
veganım.
