Bir gün marketten aldığım ekmekle eve dönerken gördüğüm tavukları o ekmekle biraz besledim ve onların çevreme korkusuzca üşüşmesi, benden ekmeği vermemi beklemesi beni mutlu etmişti ama bu mutluluk eve dönüp yemeğimi yemek için sofraya oturduğumda ve tabağımdakinin bir tavuk olduğunu gördüğümde son bulmuştu. İçimden şöyle söyledim: Hem o hayvanı sevme duygum ve bir yandan da onun acı çekmesi sonuncunda benim onu yeme eylemim kesinlikle birbirlerine ters şeylerdi. Bu çelişkiyi kaldıramadığım o günden beri veganım ve böyle olmaktan kendim adına huzurluyum ama diğer insanlar için huzursuzluğum devam etmekte..
