insan da bir hayvandır ve hayvanlar arasında bir hiyerarşi kurma çabaları insan kibrinin, bencilliginin, kötülüğünün ürünüdür.
hayvanlar arasında muhakkak bir hiyerarşi kurulacaksa insanların ilk sırayı insanların alacağını düşünmek için hiç bir sebep yok. gerçi insanın üstünlüğünü savunanlar insan zekasının eşsiz olduğunu ve dil kullanma kapasitesinin insanlara özgü olduğunu söyleyerek bu iddialarını temellendirirler. ancak zekaya ve dil kullanma becerisine yapılan bu vurgu anlamsızdır. ilk olarak, zeka; doğada ve canlılar arasında farklı şekillerde dağılmış olup sadece insana özgü bir yetenek değildir. ikincisi iletişim sadece sözcüklerle olmaz, iletişimin hayvanlar arasında da çok karmaşık versiyonları mevcuttur.(kuyruksuz maymunlara işaret dili de öğretilmiştir. buna neden gerek duyulduysa.) ama en önemlisi de dil ve zekanın canlıların değerini ölçmekte objektif/evrensel kriterler olduğunu ileri sürmek insan merkezciliğin dibine vurmaktır. önce hayvanlara karşı daha fazla sahip olduğumuzu düşündüğümüz bir özelliği alıp sonra bunu bütün canlıların değerini belirlemede bir ölçüt haline getiriyoruz. bu bir aslanın fiziksel gücü, bir bir kuşun uçma yeteneğini diğer canlıların değerini belirlemede bağımsız bir kriter olarak görmesi kadar saçma olurdu. sonuçta dil de akıl da uçma ve fiziksel güç gibi bir organizmanın bulunduğu ortama uyum sağlamasını sağlayan evrilmiş özellikler.
aslında insan kötülük yapma kapasitesiyle bu sıralamada diğer bütün canlıların en altında kalır. hem birbirimize hem de hayvanlar aleminin diğer üyelerine karşı korkunç bir vahşet, soykırım, katliam geçmişimiz var. hiç bir canlı bir diğerine zevk için işkence etmemiş, hiç bir canlı çevreye bu kadar zarar verip aptal tüketim alışkanlıkları ile gezegeni yok olma tehlikesi altında bırakmamıştır. insanlık tarihi insanlıkdışılığın tarihidir: savaşlar, cinayetler, katliamlar, soykırımlar. sadece birbirimize değil diğer hayvanlara karşı da çok acımasız bir türüz. yılda 80 milyar hayvan insanın damak zevkini tatmin etmek için öldürülür, daha fazlası korkunç tecrit koşullarında hapsedilir, en boktan kozmetik ürünlerimizi önce bu zavallılara yarısı ölünceye kadar yediriririz (bkz:ld 50) , bu hayvanları kürkleri için hapseder ve katlederiz, sirklerde panayırlarda eğlence amacıyla acı çektirir, spor olarak avlarız.genelde hayvanları bizden daha az zekiler ya da dil kullanma becerileri yok diye hakir görüyoruz. ama ben dahil pek çok kişi insanlar söz konusu olduğunda zekaya, konuşma ve yazma becerisine değil ahlaka önem verir. zeki ama habis ruhlu bir arkadaşı degil aptal ama iyi niyetli, masum bir arkadaşı tercih ederiz. bu ölçütü türler arası hiyerarşiyi belirlerken neden uygulamıyoruz?
özetle, insanın hayvanlar aleminden ayrı ve özel bir konuma sahip olduğu iddiası kendi kendini boşa çıkaran gülünç bir iddia.
