vejetaryen olması durumuna hiç şaşırmadığımız yazardır.
bir kitabında (son ada) “bir yerde kötülük varsa, o yerdeki herkes biraz suçludur” der ki, akıllara kazınır. vicdan, sorumluluk, etik duyguları tüm kitaplarına farklı biçimlerde yansır. her ne kadar (benim kişisel görüşüme göre) en etkileyici -"mutlaka okunmalı" notu ile tanıtılabilecek- romanları "serenad" ve "kardeşim" olsa da, özellikle hayvanları, alegorik ifadeyle, neredeyse, "karakter" detayıyla anlamlandırarak anlattığı romanlarından bu sözlükte bahsetmek gerekir.
balıkçı ve oğlunda, yeri geldiğinde balıklarla konuşan, onlara isim veren, yaşama hakkı ile ödüllendiren mustafa isimli bir "iyi" insan, “iyi” balıkçı ana karakter iken, balık çiftliklerinin de durumu gözler önüne serilir; son ada romanındaki martılar için 'Yaşar Kemal' kitabın önsözünde “zülfüce yaratılmış martılar, başka bir romanda, başka bir yerde olamazdı” der. Kitap aynı zamanda ekolojik bir distopya örüntüsü içerir. “Bir kedi, bir adam, bir ölüm” romanında ise, zaten insan olmayan hayvan, başlığa taşınmıştır.
Sözün özü, Livaneli’nin duyarlı ve sorumlu kimliği; romanlarındaki hayvanların bütün içindeki belirleyici rolü; doğa - doğanın insan tarafından tahribatı - yönetsel mekanizmaların rolü - ekolojik problemler ve bunun yaşayanlar (martılar, balıklar, ağaçlar, insanlar, vb) üzerindeki etkisi gibi konulara yer veriyor oluşu, ..... gibi nedenler, Livaneli’nin vejetaryen olduğunu öğrendiğinde insanı hiç mi hiç şaşırtmaz:)))
