genellikle yemeklerimi kafamdan atarak yaparım ve açıkçası aşırı lezzetli olurlar. ailece yapılan kahvaltılarda/yemeklerde kendime ayrı yemek pişiyorum. Misafir varsa önce neden ayrı yediğimi sorup, sonra biraz inceliyor. bu sırada annemin, 'değişik o amaan ağzının tadı bilmiyor' yorumlamaları geliyor, teklif ediyorum, yok ben yiyemem diye ağız buruluyor bazen. ya bebeklerim emin olabilirsiniz ki önündeki sosisten daha temiz bu yediğim ve ayrıca çirkin bir şey olsa başta ben yemem. neyse bir süre bizde kalan bir arkadaşım Bir iki defa böyle yaptıktan sonra bir sabah ben de tadabilirim miyim dedi, tabii dedim. aşırı beğendi. Sonraki sabahlarda bana da yapar mısın demeye başladı hatta. Yani insanların da önyargılarını yıkmaya istekli olması lazım biraz. Ben olabildiğinde hoşgörülü davranıyorum.
biri benden vegan yemek yapıp davet etmemi istediğinde, kurufasulye pilav yapıp, onu şok etmek istiyorum.
Kendime yaptığım gibi yaparım kardeşim! Misafir umduğunu değil bulduğunu yer, gittiğim yerde de tırtıklayacak bir şey bulurum elbet, çok genç kafalar bunlar, hep çaba, çaba ile duran şeyler durmaz yavrucuğum, sal gitsin.
teşekkürler veganonymus
Ne amaçla açıldığı ve ne demek istendiği asla anlaşılmayan başlık.
"Vegan sözlük çöp başlıklarla dolmasın"diye kampanya başlatmak istiyorum sevgili sözlük yönetimi.
"Vegan sözlük çöp başlıklarla dolmasın"diye kampanya başlatmak istiyorum sevgili sözlük yönetimi.
(bkz:sözlük formatı)
aslında başlık 'tüm yemekleri ben yaparımcılık'.... niye böyle yapmışlar anlamadim
aslında gayet mantıklı bir başlık. vegan olmayan insanlara vegan yemeklerin de güzel olabileceğini gösterebilmek için bol bol yemek hazırlıyormuş. başka insanlar da bunu yaşadıysa yazsınlar diye açılmış bir başlık.
Başlığın ilk halini görmediğinizi düşünüyorum. admin düzeltmeden önce başlık "tüm yemekleri ben yaparımcılık" dı.
ahahhah aman olur öyle nolcak
ben kimseyi çağırmıyorum. çok arkadaşım da yok zaten. fakat çok yemek yaptığım zaman yakınımda ya da uzun zamandır görmediğim bir arkadaşımı, tek gelebileceğini düşünüyorsam, çağırıyorum. yiyor, gidiyor. beğenmezse de çok da şey.
Gerçekten böyle bir durum var ve ben de baskı altında hissediyorum kendimi eşimi dostumu ağırlarken. Benim ağır basan kısım daha çok insanların seçeneklerin az olmadığını görmesi kısmı. Hani bol seçenek olduğunu görürlerse veganlığa sıcak bakarlar gibi sanki. Etrafımdakilerle konuşmalarımın hepsinde mantıklı tüm argümanları dinleyen insanlar oluyor, evet hak veriyorlar da ama en çok tıkantığım noktaların başında, yemek konusunun pratik olmaması, sürekli evde yemek yapmakla uğraşma vs vs. hani bol seçenekli, içerisinde komplike yemeklerin de olduğu basit uygulanabilir yiyeceklerin de olduğu bir sofrayla insanlara bunu göstermeye çalışıyorum...
Bir sürü şey pişirip, didinip duruyorum. O gün o sofrada herşey adil vicdani olsun... vegan yemeklerin nasıl olduğunu görsünler vs... ama herkes vegan olunca iki çeşit yapıcam valla... bir tatlı bir tuzlu, ihtiyacımız olan sadece bu... Benim yaptığım bir ikna çabası sanki? Doğru mu? Elimde değil... yiyecek çok şey olduğunu göstericem diye aşçı oldum.